|
| |||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór sumaryczny |
C20H26N4O | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
338,45 g/mol | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Lizuryd – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu lizergowego. Zaliczany jest do alkaloidów sporyszu. Stosowany jest w przypadkach choroby Parkinsona, prewencyjnie przeciw migrenie oraz w leczeniu akromegalii.
Działanie
Lizuryd jest częściowym agonistą receptorów dopaminy i serotoniny. Ma duże powinowactwo do receptorów dopaminowych D2, D3 i D4, jak również serotoninowych 5-HT1A i 5-HT2A. Choć lizuryd ma podobny sposób wiązania receptorów do bardziej znanego i chemicznie podobnego dietyloamidu kwasu lizergowego (LSD), nie wywołuje jednak psychodelicznych efektów w przeciwieństwie do jego siostrzanego związku. Może jednak powodować zaburzenia układu pozapiramidowego.
Przypisy
- ↑ Ryszard Korbut, Farmakologia. Repetytorium, 2015, ISBN 978-83-200-4947-3.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.