Żółć (łac. bilis lub fel, gr. chole) – płynna wydzielina wątroby kręgowców uczestnicząca w trawieniu i wchłanianiu tłuszczów.
Żółć wspomaga trawienie poprzez udział w rozkładzie tłuszczów oraz poprzez zapewnienie optymalnego pH dla enzymów trzustkowych i enzymów jelitowych.
Jest to wodny roztwór o brunatnożółtej lub zielonej barwie i gorzkim smaku.
Jest wytwarzana przez hepatocyty, z których zostaje wydzielona jako żółć kanalikowa. Zawiera kwasy żółciowe, fosfolipidy, pozostałości błony komórkowej, cholesterol oraz produkty rozkładu porfiryn hemu – barwniki żółciowe (np. bilirubina), a także leki i toksyny. Nabłonek kanalików wyprowadzających zmienia skład żółci, wzbogacając ją o dwuwęglany, elektrolity i wodę.
Kanalikami żółć dostaje się do pęcherzyka żółciowego, gdzie jest odwadniana i magazynowana. Treść pokarmowa bogata w tłuszcze powoduje uwolnienie żółci z pęcherzyka do dwunastnicy. Uczestniczy w tym cholecystokinina. Sekretyna pobudza wydzielanie dwuwęglanów i wody w przewodach wyprowadzających.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 żółć, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2014-04-16].
- 1 2 3 4 5 6 7 Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała: Fizjologia zwierząt: podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów: praca zbiorowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 485–488. ISBN 83-09-01792-8.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.