Lionel Jospin
Data i miejsce urodzenia

12 lipca 1937
Meudon

Premier Francji
Okres

od 3 czerwca 1997
do 6 maja 2002

Przynależność polityczna

Partia Socjalistyczna

Poprzednik

Alain Juppé

Następca

Jean-Pierre Raffarin

Odznaczenia

Lionel Jospin (wym. [ljɔnɛl ʒɔspɛ̃]; ur. 12 lipca 1937 w Meudon) – francuski polityk, parlamentarzysta krajowy, eurodeputowany II kadencji, minister, dwukrotnie pierwszy sekretarz Partii Socjalistycznej (1981–1988, 1995–1997), od 1997 do 2002 premier Francji, kandydat na urząd prezydenta Francji w 1995 i 2002.

Życiorys

Kształcił się w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu oraz w École nationale d’administration. W latach 1965–1970 pracował w ministerstwie spraw zagranicznych, zajmując się kwestiami współpracy zagranicznej. Od 1970 do 1981 pracował jako wykładowca ekonomii na Université Paris XI.

Działał m.in. w trockistowskim ugrupowaniu OCI, w 1971 dołączył do Partii Socjalistycznej. W 1973 został członkiem biura wykonawczego, obejmując funkcję jednego z sekretarzy krajowych, pełnił ją do 1981 (odpowiadając za różne działy). W latach 1977–1986 zasiadał w paryskiej radzie miejskiej.

W 1981 został pierwszym sekretarzem Partii Socjalistycznej, zastępując wybranego na urząd prezydenta François Mitterranda. Ugrupowaniem kierował do 1988. W latach 1981–1988 był również posłem do Zgromadzenia Narodowego, początkowo reprezentował Paryż, a od 1986 Górną Garonnę. Od 1984 do 1988 sprawował mandat eurodeputowanego II kadencji.

W 1988 zrezygnował z obu mandatów poselskich (w parlamencie krajowym i w PE) w związku z powołaniem w skład rządu. W maju tegoż roku został ministrem stanu oraz ministrem edukacji narodowej, nauki i sportu w pierwszym rządzie Michela Rocarda. W jego drugim gabinecie od czerwca 1988 otrzymał zbliżony zakres obowiązków (z wyjątkiem nauki, w miejsce której przydzielono mu sprawy młodzieży). Pozostał także w utworzonym w maju 1991 rządzie Édith Cresson, w którym do kwietnia 1992 sprawował urząd ministra stanu i ministra edukacji narodowej. Działał w dalszym ciągu w samorządzie jako radny departamentu Górna Garonna (1988–2002) i regionu Midi-Pireneje (1992–1997). W 1993 przegrał w swoim okręgu wybory parlamentarne z kandydatem centrystów i gaullistów Jeanem-Pierre Bastianim.

W 1995 był kandydatem socjalistów w wyborach prezydenckich. W pierwszej turze uzyskał najwięcej głosów (23,3%). Zwycięzcą wyborów okazał się jednak Jacques Chirac, przedstawiciel Zgromadzenia na rzecz Republiki, którego poparło w drugiej turze 52,6% głosujących. Pomimo porażki Lionel Jospin awansował w partyjnej strukturze – w tym samym roku objął ponownie funkcję pierwszego sekretarza PS, stanowisko to zajmował do 1997. W wyborach parlamentarnych w 1997 ponownie został wybrany do niższej izby francuskiego parlamentu, a socjaliści i ich sojusznicy (w tym komuniści i zieloni) uzyskali większość w Zgromadzeniu Narodowym XI kadencji.

3 czerwca 1997 Lionel Jospin objął urząd premiera Francji. Jego lewicowy rząd funkcjonował w ramach koabitacji z centroprawicowym prezydentem. Jego gabinet przeprowadził reformy wprowadzające 35-godzinny tydzień pracy, zmiany w ubezpieczeniach zdrowotnych i instytucję rejestrowanych związków partnerskich. Za jego urzędowania przyjęto we Francji wspólną europejską walutę euro.

W 2002 ponownie kandydował w wyborach prezydenckich, zajmując w pierwszej turze głosowania trzecie miejsce z wynikiem 16,2% głosów. Wyprzedzili go ubiegający się o reelekcję Jacques Chirac (19,9%) i przywódca skrajnie prawicowego Frontu Narodowego Jean-Marie Le Pen (16,9%). Lionel Jospin po porażce zapowiedział swoją dymisję. Na stanowisku premiera urzędował do 6 maja 2002 – dzień po drugiej turze wyborów prezydenckich, w których ponownie zwyciężył Jacques Chirac, na czele nowego gabinetu stanął Jean-Pierre Raffarin.

Wycofał się z bieżącej działalności politycznej. W 2007 wsparł jednak publicznie prezydencką kandydaturę Ségolène Royal, a w 2012 stanął na czele powołanej przez François Hollande’a rady doradczej do spraw reformy życia publicznego.

W 2014 przewodniczący Zgromadzenia Narodowego Claude Bartolone powołał go w skład Rady Konstytucyjnej, zasiadał w tym gremium od stycznia 2015 do marca 2019.

Odznaczenia

Skład rządu Lionela Jospina

Przypisy

  1. 1 2 Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2016-04-13].
  2. 1 2 3 4 5 6 Lionel Jospin. conseil-constitutionnel.fr. [dostęp 2019-03-21]. (fr.).
  3. 1 2 3 Lionel Jospin. gouvernement.fr. [dostęp 2016-04-13]. (fr.).
  4. Parti socialiste (PS): organigramme. france-politique.fr. [dostęp 2016-04-13]. (fr.).
  5. 1 2 3 Lionel Jospin. assemblee-nationale.fr. [dostęp 2016-04-13]. (fr.).
  6. Législatives 1993. figaro.net. [dostęp 2016-04-13]. (fr.).
  7. Élection présidentielle 1995. france-politique.fr. [dostęp 2016-04-13]. (fr.).
  8. 1 2 3 Tous les gouvernements depuis 1958. assemblee-nationale.fr. [dostęp 2016-04-13]. (fr.).
  9. Élection présidentielle 2002. france-politique.fr. [dostęp 2016-04-13]. (fr.).
  10. Lionel Jospin rejoint l’équipe de Ségolène Royal. liberation.fr, 22 lutego 2007. [dostęp 2016-04-13]. (fr.).
  11. Jospin présidera la commission sur la moralisation de la vie politique. liberation.fr, 14 lipca 2012. [dostęp 2016-04-13]. (fr.).
  12. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 maja 2000 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2000 r. nr 23, poz. 477).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.