Kodeks 0244 (Gregory-Aland no. 0244) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, datowany metodą paleograficzną na V wiek. Zachował się niewielki fragment rękopisu, który przechowywany jest w Louvain-la-Neuve. Tekst rękopisu jest wykorzystywany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

Opis

Zachował się tylko fragment 1 pergaminowej karty rękopisu, z greckim tekstem Dziejów Apostolskich (11,29-12,5). Oryginalne karty kodeksu miały prawdopodobnie rozmiar 18 na 14 cm. Prawdopodobnie tekst pisany był dwoma kolumnami na stronę, 18 linijkami w kolumnie. Badacze przypuszczają, że rękopis mógł być bilingwiczny, grecko-łaciński, ze względu na sposób dzielenia linijek tekstu. Jednak do czasów współczesnych zachowała się tylko partia grecka. Litery mają kształt charakterystyczny dla biblijnej uncjały.

Tekst

Tekst rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował tekst rękopisu do kategorii II, co oznacza, że jest niezbędny dla rekonstrukcji tekstu Nowego Testamentu.

W Dz 12,3 przed rzeczownikiem ἡμέραι (dni) brak rodzajnika αἱ. Wariant rękopisu 0244 wspierany jest przez Chester Beatty I, Kodeks Synajski, Kodeks Watykański, Codex Angelicus, Minuskuł 6, 1175, 1241, 1739. Wariant z rodzajnikiem zawiera Kodeks Aleksandryjski, Codex Claromontanus, Kodeks Laudiański, Kodeks Athous Lavrensis oraz rękopisy bizantyjskiej tradycji tekstualnej. Krytycy tekstu za autentyczny uważają wariant z rodzajnikiem.

W Dz 12,4 rękopis opuszcza słowo στρατιωτών (żołnierzy). Wariant rękopisu jest odosobniony, pozostałe rękopisy zawierają ten termin.

Historia

INTF datuje rękopis na V wiek . Rękopis został znaleziony w Khirbet el-Mird, w Palestynie, w 1952 roku. Ze względu na miejsce pochodzenia rękopisu jako prawdopodobne miejsce jego powstania wskazywana jest Palestyna.

Na listę greckich rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1963 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0244. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Po raz pierwszy został wykorzystany w roku 1979, w 26 wydaniu Nestle-Alanda (NA26). W 27. wydaniu Nestle-Alanda (NA27) traktowany jest jako świadek pierwszego rzędu cytowania. Nie został wykorzystany w 3. wydaniu The Greek New Testament wydanym przez United Bible Societies. Wykorzystano go natomiast w 4. wydaniu.

Rękopis jest przechowywany w Université catholique de Louvain (P.A.M. Khirbet Mird 8) w Louvain-la-Neuve .

Zobacz też

• Lista kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu

Przypisy

Bibliografia

Krytyczne wydania Nowego Testamentu

• K. Aland (pod red.), E. Nestle: Novum Testamentum Graece. Wyd. 26. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1991. ISBN 3-438-05100-1. [w skrócie NA26]
• Eberhard et Erwin Nestle, communiter ediderunt: B. et K. Aland, J. Karavidopoulos, C.M. Martini, B.M. Metzger: Novum Testamentum Graece. Wyd. 27 revisa. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2006. ISBN 978-3-438-05100-4.Sprawdź autora:2. [NA27]
• K. Aland, M. Black, C.M. Martini, B. Metzger, A. Wikgren: The Greek New Testament. Wyd. 3. Stuttgart: United Bible Societies, 1983. ISBN 3-438-05113-3. [UBS3]
• B. Aland, K. Aland, J. Karavidopoulos, C.M. Martini, B.M. Metzger, A. Wikgren: The Greek New Testament. Wyd. 4. Stuttgart: United Bible Societies, 2009. ISBN 978-3-438-05110-3. [UBS4]

Listy rękopisów NT

• K. Aland: Kurzgefasste Liste der griechieschen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter, 1963, s. 11. (niem.).
• INTF: Kodeks 0244 (GA). [w:] Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2017-03-05].

Introdukcje do krytyki tekstu NT

• Kurt Aland, Barbara Aland: Der Text des Neues Testaments: Einfürung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Wyd. 2. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1989. ISBN 3-438-06011-6. (niem.).

Inne

• Marie-Luise Lakmann. Neutestamentliche Texte aus Khirbet Mird. „Ephemerides Theologicae Lovanienses”. 85 (4), s. 467-478, 2009. (niem.).