| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1 lutego 1983 |
| Wzrost |
170 cm |
| Gra |
leworęczna |
| Status profesjonalny |
1998 |
| Zakończenie kariery |
sierpień 2014 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje |
2 WTA, 4 ITF |
| Najwyżej w rankingu |
25 (6 kwietnia 2009) |
| Australian Open |
4R (2011, 2012) |
| Roland Garros |
3R (2008, 2009) |
| Wimbledon |
2R (2007, 2011) |
| US Open |
2R (2004, 2008, 2010) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje |
14 WTA, 4 ITF |
| Najwyżej w rankingu |
21 (8 września 2009) |
| Australian Open |
3R (2008, 2011) |
| Roland Garros |
3R (2005, 2006, 2010) |
| Wimbledon |
3R (2010, 2011) |
| US Open |
QF (2011) |
| Strona internetowa | |
Iveta Benešová, w latach 2012–2015 zamężna Melzer (ur. 1 lutego 1983 w Moście) – czeska tenisistka, mistrzyni Wimbledonu 2011 w grze mieszanej, reprezentantka Czech w Pucharze Federacji.
Kariera tenisowa
Grać w tenisa zaczęła w wieku 7 lat. W 2002 zadebiutowała w cyklu WTA występem w Budapeszcie. W tym samym roku doszła do swojego pierwszego finału, w Bratysławie, gdzie uległa Nathalie Dechy. Znalazła się też w pierwszej setce rankingu. W 2004 Benešová zdobyła swój pierwszy tytuł singlowy w Acapulco. W finale pokonała Włoszkę Pennettę. Osiągnęła też dwa kolejne finały turniejowe. Wygrała także turniej debla w Paryżu, w parze z rodaczką, Květą Peschke.
Na początku 2006 osiągnęła finał w Hobart, a następnie sprawiła dużą niespodziankę w Australian Open, eliminując w drugiej rundzie rozstawioną z "piątką" Mary Pierce. Trzecia runda, w której uległa Martinie Hingis była zarazem jej największym dotychczasowym osiągnięciem w Wielkim Szlemie.
W maju 2010, po sześcioletniej przerwie, zdobyła swój drugi tytuł w grze pojedynczej; w marokańskim Fezie pokonała w finale Simonę Halep 6:4, 6:2.
W sierpniu 2014 ogłosiła zakończenie kariery sportowej.
Życie prywatne
14 września 2012 wyszła za mąż za austriackiego tenisistę Jürgena Melzera i przyjęła nazwisko męża.
Para rozwiodła się w 2015 i Czeszka powróciła do nazwiska panieńskiego.
Finały turniejów WTA
| Legenda | |
|---|---|
| Wielki Szlem | |
| Igrzyska olimpijskie | |
| WTA Tour Championships | |
| 1988 – 2008 | |
| Kategoria I | |
| Kategoria II | |
| Kategoria III | |
| Kategoria IV | |
| Kategoria V | |
| 2009 – 2020 | |
| WTA Premier Mandatory | |
| WTA Premier 5 | |
| WTA Premier | |
| WTA International Series | |
| WTA 125K series (2012–2020) | |
Gra pojedyncza 8 (2-6)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalistka | 1. | 18 października 2002 | Bratysława | Twarda | Maja Matevžič | 0:6, 1:6 |
| Zwyciężczyni | 1. | 7 marca 2004 | Acapulco | Ceglana | Flavia Pennetta | 7:6(5), 6:4 |
| Finalistka | 2. | 20 kwietnia 2004 | Estoril | Ceglana | Émilie Loit | 5:7, 6:7(1) |
| Finalistka | 3. | 28 sierpnia 2004 | Forest Hills | Twarda | Jelena Lichowcewa | 3:6, 2:6 |
| Finalistka | 4. | 16 stycznia 2006 | Hobart | Twarda | Michaëlla Krajicek | 2:6, 1:6 |
| Finalistka | 5. | 20 maja 2008 | Estoril | Ceglana | Marija Kirilenko | 4:6, 2:6 |
| Finalistka | 6. | 16 stycznia 2009 | Hobart | Twarda | Petra Kvitová | 5:7, 1:6 |
| Zwyciężczyni | 2. | 1 maja 2010 | Fez | Ceglana | Simona Halep | 6:4, 6:2 |
Gra podwójna 26 (14-12)
Gra mieszana 1 (1-0)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwyciężczyni | 1. | 3 lipca 2011 | Wimbledon | Trawiasta | Jürgen Melzer | Jelena Wiesnina Mahesh Bhupathi |
6:3, 6:2 |
Przypisy
- ↑ LAOLA1: Jürgen Melzer hat seine Iveta Benesova geheiratet. relevant.at, 2012-09-14. [dostęp 2012-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-18)]. (niem.).
- ↑ Blesk.cz: Tenistka Iveta Melzer (Benešová) má za sebou těžké období: Bolestná slova o rozvodu!. isport.blesk.cz, 2015-07-17. [dostęp 2015-08-11]. (cz.).
Bibliografia
- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2014-05-27] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2014-05-27] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2014-05-27] (ang.).