Galina Woskobojewa

Galina Woskobojewa
Państwo	Kazachstan
Data i miejsce urodzenia	18 grudnia 1984 ; Moskwa
Wzrost	183 cm
Gra	praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny	2002
Zakończenie kariery	aktywna
Trener	Tomasz Iwański
	Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	0 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu	42 (7 maja 2012)
Australian Open	3R (2009, 2012)
Roland Garros	2R (2008, 2009, 2013)
Wimbledon	2R (2012)
US Open	2R (2010, 2012, 2013)
	Gra podwójna
Wygrane turnieje	5 WTA, 1 WTA 125K, 13 ITF
Najwyżej w rankingu	26 (20 sierpnia 2012)
Australian Open	QF (2007)
Roland Garros	QF (2008, 2013)
Wimbledon	2R (2006, 2009, 2011, 2013)
US Open	3R (2006, 2011, 2013)

Galina Woskobojewa, ros. Галина Олеговна Воскобоева (ur. 18 grudnia 1984 w Moskwie) – kazachska tenisistka pochodzenia rosyjskiego. Obywatelstwo zmieniła w 2008 roku.

Kariera tenisowa

W 2001 roku Galina zdobyła pierwszy turniejowy tytuł ITF w grze podwójnej razem z Julianą Fedak, a miało to miejsce w Bukareszcie. Po uzyskaniu statusu profesjonalnego wystąpiła w pierwszych zawodowych kwalifikacjach do imprez w Moskwie, Bogocie i Casablance. Razem z Wierą Duszewiną zdobyła tytuł debla ITF w Sofii.

Również w 2003 triumfowała w turniejach ITF, w Cagnes-sur-Mer u boku Duszewiny, a w Hull w parze z Bułykiną. Po pokonaniu Anabel Mediny zdobyła trofeum ITF w grze pojedynczej w Mont de Marsan.

Zawodowy debiut w turnieju głównym odnotowała w 2004 roku w Hobarcie, ulegając Hiszpance Garrigues. Osiągnęła pierwszy deblowy półfinał w Vancouver, kilkarotnie dochodziła do drugiej rundy zawodowych turniejów. Rok 2005 to najlepszy w jej dotychczasowej karierze zawodniczej, trwającej wówczas trzy lata. Oprócz drugich rund w turniejach gry pojedynczej doszła do półfinału debla w Auckland (z Evie Dominiković) oraz do pierwszego zawodowego finału z Anastasiją Rodionową w Taszkencie. Osiągnęła najwyższe pozycje rankingowe, w tym pierwszą setkę klasyfikacji deblowej.

W wielkoszlemowym debiucie na Australian Open 2006 weszła do drugiej rundy, wygrywając z Emmanuelle Gagliardi. Wycofała się z kilku turniejów z powodu kontuzji, by powrócić w Warszawie i przegrać już pierwsze spotkanie. Podobnie zakończył się debiut na kortach Rolanda Garrosa. W czerwcu wygrała singlowy turniej ITF, drugi w karierze. W pierwszej rundzie w New Haven urwała seta pierwszej rakiecie świata, Amélie Mauresmo, mimo to przegrała. Na zakończenie sezonu w październiku została finalistką turnieju w Moskwie, razem z Ivetą Benešovą. Zdobyła też kolejny deblowy tytuł ITF.

Trenowana przez Alinę Żydkową, preferuje nawierzchnię twardą. Zachęcona do gry w tenisa przez mamę, Jelenę, która jest trenerką pływania, rozpoczęła uprawiać tę dyscyplinę w wieku sześciu lat. Na początku 2005 roku przerwała naukę w jednym z moskiewskich uniwersytetów.

Na początku 2010 doznała ciężkiej kontuzji, przez którą nie zagrała już do końca sezonu. Powróciła dopiero w styczniu 2011 roku, podczas turnieju ITF w Plantation. Po przejściu kwalifikacji, Woskobojewa była w stanie wygrać jeszcze jeden mecz w turnieju głównym, przeciwko Laurze Siegemund – numerze 2 z rozstawienia. Jej drugim turniejem w roku była kolejna impreza z cyklu ITF, tym razem w Lutz. Ponownie przeszła kwalifikacje, tracąc w nich zaledwie 5 gemów, po czym wygrała jeszcze jeden mecz w turnieju głównym – pokonała Austriaczkę Melanie Klaffner 6:0, 6:1. W drugiej rundzie uległa Jennifer Elie.

Na początku lutego 2011 wystartowała w kwalifikacjach do turnieju w Pattayi dzięki dzikiej kardzie. Klasyfikowana wówczas na 560. miejscu w rankingu Kazaszka pokonała w kwalifikacjach Sanię Mirzę oraz Lindsay Lee-Waters. W turnieju głównym najpierw pokonała Rominę Oprandi 4:6, 6:3, 7:5, a następnie zwyciężyła w meczu drugiej rundy 1:6, 7:5, 6:4 nad Mariją Kirilenko.

8 sierpnia 2011 zaliczyła swoją największą wygraną dotychczas w karierze, w Toronto, w turnieju Rogers Cup: po zakwalifikowaniu się do turnieju głównego w I rundzie pokonała półfinalistkę French Open 2011 i dziewiątą rakietę świata (w rankingu WTA) Marion Bartoli wynikiem 6:3, 6:3. W II rundzie pokonała rakietę numer 25 Flavię Pennettę wynikiem 2:6, 6:3, 6:2. W III rundzie pokonała rozstawioną z nr 5. finalistkę Wimbledonu 2011 w singlu, Mariję Szarapową wynikiem 6:3, 7:5, co stanowi jej nowy najlepszy wynik w karierze. W ćwierćfinale zmierzyła się z rozstawioną z nr 4. Wiktoryją Azaranka, przegrywając wynikiem 1:6, 2:6. We wrześniu, w Seulu, osiągnęła pierwszy w karierze finał imprezy głównego cyklu rozgrywkowego, w którym musiała uznać wyższość Marii José Martínez Sánchez i przegrała 6:7(0), 6:7(2).

W lutym 2013 zwyciężyła razem z Kristiną Mladenovic w rozgrywkach deblowych w Memphis. Pokonały tam w finale parę Sofia Arvidsson–Johanna Larsson wynikiem 7:6(5), 6:3.

Historia występów wielkoszlemowych

Legenda

W, wygrany turniej

F, przegrana w finale

SF, przegrana w półfinale

QF, przegrana w ćwierćfinale

xR, przegrana w x rundzie

Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

A, brak startu

NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

Turniej	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	2013	2014	2015	2016	2017	2018	2019	2020	2021	Tytuły	Z–P
Australian Open	A	A	A	A	Q3	2R	1R	A	3R	1R	A	3R	1R	2R	A	A	1R	A	A	A	A	0 / 8	6 – 8
French Open	A	A	A	A	Q3	1R	Q3	2R	2R	Q1	A	1R	2R	A	A	1R	A	A	A	A	A	0 / 6	3 – 6
Wimbledon	A	A	A	A	Q1	Q3	Q1	1R	1R	A	Q3	2R	1R	A	A	A	A	A	A	NH	A	0 / 4	1 – 4
US Open	A	A	A	Q2	Q2	1R	A	1R	1R	A	1R	2R	2R	A	A	A	A	A	A	A	A	0 / 6	2 – 6

Ranking na koniec roku	464	402	157	137	118	103	136	94	102	528	58	82	69	259	–	371	401	–	1268	1314	–	0 / 24	12 – 24

Występy w grze podwójnej

Turniej	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	2013	2014	2015	2016	2017	2018	2019	2020	2021	Tytuły	Z–P
Australian Open	A	A	A	A	1R	1R	QF	3R	3R	2R	A	2R	2R	2R	A	A	2R	A	1R	A	A	0 / 11	12 – 11
French Open	A	A	A	A	2R	1R	1R	QF	1R	1R	2R	2R	QF	A	A	2R	A	A	1R	A	A	0 / 11	10 – 11
Wimbledon	A	A	A	A	1R	2R	1R	1R	2R	A	2R	3R	2R	A	A	A	A	Q1	2R	NH	1R	0 / 10	7 – 10
US Open	A	A	A	2R	1R	3R	2R	2R	1R	A	3R	2R	3R	A	A	A	A	1R	1R	A	1R	0 / 12	10 – 12

Ranking na koniec roku	485	271	161	129	82	48	40	39	51	145	31	45	33	105	–	172	147	73	43	71	670	0 / 44	39 – 44

Występy w grze mieszanej

Turniej	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	2013	2014	2015	2016	2017	2018	2019	2020	2021	Tytuły	Z–P
Australian Open	A	A	A	A	A	A	A	2R	1R	A	A	1R	A	A	A	A	A	A	A	A	A	0 / 3	1 – 3
French Open	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A	SF	1R	A	A	2R	A	A	1R	NH	A	0 / 4	4 – 4
Wimbledon	A	A	A	A	A	A	A	A	2R	A	A	2R	1R	A	A	A	A	A	2R	NH	1R	0 / 5	3 – 5
US Open	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A	2R	A	A	A	A	A	A	A	NH	2R	0 / 2	2 – 2

																						0 / 14	10 – 14

Finały turniejów WTA

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
1988 – 2008
	Kategoria I
	Kategoria II
	Kategoria III
	Kategoria IV
	Kategoria V
2009 – 2020
	WTA Premier Mandatory
	WTA Premier 5
	WTA Premier
	WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)

Gra pojedyncza 1 (0–1)

Końcowy wynik	Nr	Data	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwniczka	Wynik finału
Finalistka	1.	25 września 2011	Seul	Twarda	María José Martínez Sánchez	6:7(0), 6:7(2)

Gra podwójna 19 (6–13)

Końcowy wynik	Nr	Data	Turniej	Nawierzchnia	Partnerka	Przeciwniczki	Wynik finału
Finalistka	1.	9 października 2005	Taszkent	Twarda	Anastasija Rodionowa	Maria Elena Camerin Émilie Loit	3:6, 0:6
Finalistka	2.	15 października 2006	Moskwa	Twarda (hala)	Iveta Benešová	Květa Peschke Francesca Schiavone	4:6, 7:6(4), 1:6
Finalistka	3.	6 stycznia 2007	Gold Coast	Twarda	Iveta Benešová	Dinara Safina Katarina Srebotnik	3:6, 4:6
Zwyciężczyni	1.	6 marca 2011	Kuala Lumpur	Twarda	Dinara Safina	Noppawan Lertcheewakarn Jessica Moore	7:5, 2:6, 10–5
Zwyciężczyni	2.	30 kwietnia 2011	Memphis	Ceglana	Alisa Klejbanowa	Eleni Daniilidu Michaëlla Krajicek	6:4, 6:2
Zwyciężczyni	3.	21 maja 2011	Bruksela	Ceglana	Andrea Hlaváčková	Klaudia Jans Alicja Rosolska	3:6, 6:0, 10–5
Finalistka	4.	23 lipca 2011	Baku	Twarda	Monica Niculescu	Marija Korytcewa Tacciana Puczak	3:6, 6:2, 8–10
Finalistka	5.	25 września 2011	Seul	Twarda	Wiera Duszewina	Natalie Grandin Vladimíra Uhlířová	6:7(5), 4:6
Finalistka	6.	22 października 2011	Moskwa	Twarda (hala)	Anastasija Rodionowa	Vania King Jarosława Szwiedowa	6:7(3), 3:6
Finalistka	7.	5 maja 2012	Estoril	Ceglana	Jarosława Szwiedowa	Chuang Chia-jung Zhang Shuai	6:4, 1:6, 9–11
Zwyciężczyni	4.	23 lutego 2013	Memphis	Twarda (hala)	Kristina Mladenovic	Sofia Arvidsson Johanna Larsson	7:6(5), 6:3
Finalistka	8.	21 września 2013	Kanton	Twarda	Vania King	Hsieh Su-wei Peng Shuai	3:6, 6:4, 10–12
Finalistka	9.	4 stycznia 2014	Brisbane	Twarda	Kristina Mladenovic	Ałła Kudriawcewa Anastasija Rodionowa	3:6, 1:6
Zwyciężczyni	5.	1 marca 2014	Acapulco	Twarda	Kristina Mladenovic	Petra Cetkovská Iveta Melzer	6:3, 2:6, 10–5
Finalistka	10.	26 lutego 2017	Budapeszt	Twarda (hala)	Arina Rodionowa	Hsieh Su-wei Oksana Kalasznikowa	3:6, 6:4, 4–10
Finalistka	11.	29 lipca 2018	Moskwa	Ceglana	Aleksandra Panowa	Anastasija Potapowa Wiera Zwonariowa	0:6, 3:6
Zwyciężczyni	6.	11 listopada 2018	Limoges	Twarda (hala)	Wieronika Kudiermietowa	Timea Bacsinszky Wiera Zwonariowa	7:5, 6:4
Finalistka	12.	14 kwietnia 2019	Lugano	Ceglana	Wieronika Kudiermietowa	Sorana Cîrstea Andreea Mitu	6:1, 2:6, 8–10
Finalistka	13.	28 lipca 2019	Jurmała	Ceglana	Jeļena Ostapenko	Sharon Fichman Nina Stojanović	6:2, 6:7(1), 6–10

Bibliografia

Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2019-07-07] (ang.).
Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2019-07-07] (ang.).
Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2019-07-07] (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.