Alicja Rosolska
Państwo

 Polska

Data i miejsce urodzenia

1 grudnia 1985
Warszawa

Wzrost

166 cm

Gra

praworęczna

Status profesjonalny

2002

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Dan Champion

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

636 (9 czerwca 2003)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

9 WTA, 14 ITF

Najwyżej w rankingu

23 (10 czerwca 2019)

Australian Open

3R (2012, 2015)

Roland Garros

3R (2013, 2017, 2022)

Wimbledon

SF (2018)

US Open

3R (2008, 2014)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Uniwersjada
srebro Belgrad 2009 gra podwójna
srebro Belgrad 2009 gra drużynowa

Alicja Rosolska (ur. 1 grudnia 1985 w Warszawie) – polska tenisistka, finalistka wielkoszlemowego US Open 2018 w grze mieszanej oraz półfinalistka Wimbledonu 2018 w deblu. Zwyciężczyni dziewięciu turniejów WTA w grze podwójnej.

Kariera tenisowa

Przygodę z tenisem rozpoczęła w wieku ośmiu lat. Po raz pierwszy w turnieju seniorskim zagrała w 2002 roku w Warszawie w turnieju J&S Cup. Odpadła już w pierwszej rundzie eliminacji, przegrywając z Robertą Vinci. Od początku profesjonalnej gry większe sukcesy odnosiła w grze podwójnej czego potwierdzenie miało miejsce już pod koniec 2002 roku, kiedy to wygrała swój pierwszy turniej ITF w parze z Alexią Virgili we włoskim Benevento. W 2003 roku osiągnęła dwa ćwierćfinały turniejów ITF w grze pojedynczej w Warszawie i Chieti. W grze podwójnej wygrała kolejne turnieje ITF w Gdyni i Ciampino. Oba tytuły zdobyła w parze z Klaudią Jans.

W 2004 roku zanotowała dwa ćwierćfinały małych turniejów ITF w Tipton i Warszawie. W grze podwójnej w parze z Klaudią Jans wygrała trzy turnieje ITF, jeden w Gdyni i dwa w Warszawie. Grając z Karoliną Kosińską wygrała w Olecku. W sierpniu razem z Jans dotarła do swojego pierwszego finału turnieju WTA w Sopocie, przegrywając w finale z Nurią Llagosterą Vives i Martą Marrero. W 2005 roku skoncentrowała się głównie na grze podwójnej, co przyniosło efekt podczas turnieju J&S Cup w Warszawie, gdzie grając z Klaudią Jans doszła do finału, przegrywając w nim z Tetianą Perebijnis i Barborą Strýcovą. Tydzień później również w stolicy Polski grając z Karoliną Kosińską wygrała turniej ITF. Kolejny finał imprezy WTA zanotowała w Palermo grając z Klaudią Jans.

W 2006 roku odniosła zwycięstwa w kolejnych turniejach ITF w grze podwójnej w Barcelonie, Bratysławie i Mediolanie. We wszystkich grając w parze z Jans. W turnieju WTA w Palermo doszła do półfinału, również z Klaudią Jans. W 2007 roku po raz pierwszy w grze podwójnej grając z Wasilisą Bardiną wystąpiła w wielkoszlemowym turnieju Australian Open. W drugiej rundzie lepsze okazały się Yan Zi i Zheng Jie. Również we French Open i US Open dochodziła do drugiej rundy. W obu partnerując Jans. W turnieju WTA w Palermo po raz drugi z rzędu odpadła w półfinale, grając z Klaudią Jans. Pod koniec roku razem z Jans wygrała turniej ITF w Joué-lès-Tours.

W 2008 roku zaczęła od trzech porażek w grze podwójnej w turniejach WTA w Auckland, Hobart i Melbourne. W Viña del Mar w turnieju Cachantun Cup grając w parze z Līgą Dekmeijere wygrała swój pierwszy turniej WTA w finale pokonując Mariję Korytcewą i Julię Schruff. Drugi tytuł wywalczyła w hiszpańskiej Marbelli grając w parze z Klaudią Jans. Trzeci triumf odniosła w roku 2011 w Budapeszcie. Po czterech latach w 2015 wygrała turniej kategorii WTA International Series, tym razem w Monterrey wspólnie z Gabrielą Dabrowski. Kolejne zwycięstwa w deblu w turniejach WTA odniosła w: 2016 w Båstad wspólnie z Andreeą Mitu, 2017 w Petersburgu w parze z Jeļeną Ostapenko oraz w Monterrey razem z Nao Hibino, 2018 w Nottingham w parze z Abigail Spears i 2019 w Charleston razem z Anną-Leną Grönefeld.

Ponadto wystąpiła w finałach turniejów w: 2009 – Brisbane i Linzu, 2011 – Brisbane i Brukseli (wszystkie z Jans-Ignacik), 2012 – Brukseli (Zheng Jie) i Québecu (Heather Watson); 2013 – Linzu (Gabriela Dabrowski); 2017 – Stanford (Alizé Cornet); 2019 – Sydney (Eri Hozumi) i 2022 – Petersburgu, Bad Homburg vor der Höhe (oba z Erin Routliffe), Warszawie (Katarzyna Kawa) oraz Ostrawie (Erin Routliffe).

Życie prywatne

10 czerwca 2017 roku poślubiła swojego długoletniego partnera, Brytyjczyka Dana Championa. W 2020 roku po przerwie w rozgrywkach spowodowanej pandemią COVID-19 Alicja Rosolska nie wróciła do startów. W grudniu 2020 urodziła syna, Charliego.

Profesjonalną tenisistką była również jej siostra, Aleksandra.

Historia występów wielkoszlemowych

Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

Alicja Rosolska nigdy nie startowała w rozgrywkach gry pojedynczej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Sezon200220032004200520062007200820092010201120122013201420152016201720182019
Ranking na koniec roku 725 776 909 769 724 697 897 969 1147 1148 1258 862 1151

Występy w grze podwójnej

Turniej2002200320042005200620072008200920102011201220132014201520162017201820192020202120222023TytułyZ–P
Australian Open A A A A A 2R 1R 2R 2R 1R 3R 1R 2R 3R 1R 2R 2R 2R 2R A 2R 1R 0 / 16 13 – 15
French Open A A A A A 2R 2R 2R 1R 1R 1R 3R 2R 1R 1R 3R 1R 2R A 1R 3R 1R 0 / 16 11 – 16
Wimbledon A A A Q1 A 1R 2R 2R 2R 2R 2R 1R 1R 1R 1R 1R SF 2R NH 1R QF 1R 0 / 16 13 – 16
US Open A A A A A 2R 3R 2R 1R 1R 2R 1R 3R 1R 2R 2R 1R 2R A 2R 2R 0 / 15 12 – 15
Ranking na koniec roku 524 373 164 99 91 84 50 47 47 38 44 50 61 45 76 31 29 32 54 125 0 / 63 49 – 62

Występy w grze mieszanej

Turniej2002200320042005200620072008200920102011201220132014201520162017201820192020202120222023TytułyZ–P
Australian Open A A A A A A A A A 1R A A 1R A A A 1R 1R 1R A A 1R 0 / 6 0 – 6
French Open A A A A A A A A A A 2R A 1R 1R A 2R A QF NH A 2R A 0 / 6 5 – 6
Wimbledon A A A A A A A A 3R 2R 1R 1R 1R 1R 2R 1R 1R 3R NH A 1R A 0 / 11 5 – 11
US Open A A A A A A A A A A A A A A A 2R F 1R NH A A 0 / 3 5 – 3
0 / 26 15 – 26

Finały turniejów WTA

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra podwójna 25 (9–16)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Finalistka 1. 15 sierpnia 2004 Sopot Ceglana Klaudia Jans Marta Marrero
Nuria Llagostera Vives
4:6, 3:6
Finalistka 2. 1 maja 2005 Warszawa Ceglana Klaudia Jans Tetiana Perebyjnis
Barbora Záhlavová-Strýcová
1:6, 4:6
Finalistka 3. 18 lipca 2005 Palermo Ceglana Klaudia Jans Giulia Casoni
Marija Korytcewa
6:4, 3:6, 5:7
Zwyciężczyni 1. 17 lutego 2008 Viña del Mar Ceglana Līga Dekmeijere Marija Korytcewa
Julia Schruff
7:5, 6:3
Finalistka 4. 10 stycznia 2009 Brisbane Twarda Klaudia Jans Anna-Lena Grönefeld
Vania King
6:3, 5:7, 5–10
Zwyciężczyni 2. 12 kwietnia 2009 Marbella Ceglana Klaudia Jans Anabel Medina Garrigues
Virginia Ruano Pascual
6:3, 6:3
Finalistka 5. 18 października 2009 Linz Twarda (hala) Klaudia Jans Anna-Lena Grönefeld
Katarina Srebotnik
1:6, 4:6
Finalistka 6. 8 stycznia 2011 Brisbane Twarda Klaudia Jans Alisa Klejbanowa
Anastasija Pawluczenkowa
3:6, 5:7
Finalistka 7. 21 maja 2011 Bruksela Ceglana Klaudia Jans Andrea Hlaváčková
Galina Woskobojewa
6:3, 0:6, 5–10
Zwyciężczyni 3. 10 lipca 2011 Budapeszt Ceglana Anabel Medina Garrigues Vladimíra Uhlířová
Natalie Grandin
6:2, 6:2
Finalistka 8. 26 maja 2012 Bruksela Ceglana Zheng Jie Bethanie Mattek-Sands
Sania Mirza
3:6, 2:6
Finalistka 9. 16 września 2012 Québec Dywanowa (hala) Heather Watson Tatjana Malek
Kristina Mladenovic
6:7(5), 7:6(6), 7–10
Finalistka 10. 13 października 2013 Linz Twarda (hala) Gabriela Dabrowski Karolína Plíšková
Kristýna Plíšková
6:7(6), 4:6
Zwyciężczyni 4. 8 marca 2015 Monterrey Twarda Gabriela Dabrowski Anastasija Rodionowa
Arina Rodionowa
6:3, 2:6, 10–3
Zwyciężczyni 5. 24 lipca 2016 Båstad Ceglana Andreea Mitu Lesley Kerkhove
Lidzija Marozawa
6:3, 7:5
Zwyciężczyni 6. 5 lutego 2017 Petersburg Twarda (hala) Jeļena Ostapenko Darija Jurak
Xenia Knoll
3:6, 6:2, 10–5
Zwyciężczyni 7. 9 kwietnia 2017 Monterrey Twarda Nao Hibino Dalila Jakupović
Nadija Kiczenok
6:2, 7:6(4)
Finalistka 11. 6 sierpnia 2017 Stanford Twarda Alizé Cornet Abigail Spears
Coco Vandeweghe
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 8. 17 czerwca 2018 Nottingham Trawiasta Abigail Spears Mihaela Buzărnescu
Heather Watson
6:3, 7:6(5)
Finalistka 12. 11 stycznia 2019 Sydney Twarda Eri Hozumi Aleksandra Krunić
Kateřina Siniaková
1:6, 6:7(3)
Zwyciężczyni 9. 7 kwietnia 2019 Charleston Ceglana Anna-Lena Grönefeld Irina Chromaczowa
Wieronika Kudiermietowa
7:6(7), 6:2
Finalistka 13. 13 lutego 2022 Petersburg Twarda (hala) Erin Routliffe Anna Kalinska
Catherine McNally
3:6, 7:6(5), 4–10
Finalistka 14. 25 czerwca 2022 Bad Homburg vor der Höhe Trawiasta Erin Routliffe Eri Hozumi
Makoto Ninomiya
4:6, 7:6(5), 5–10
Finalistka 15. 30 lipca 2022 Warszawa Ceglana Katarzyna Kawa Anna Danilina
Anna-Lena Friedsam
4:6, 7:5, 5–10
Finalistka 16. 9 października 2022 Ostrawa Twarda (hala) Erin Routliffe Catherine McNally
Alycia Parks
3:6, 2:6

Gra mieszana 1 (0–1)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalistka 1. 8 września 2018 US Open Twarda Nikola Mektić Bethanie Mattek-Sands
Jamie Murray
6:2, 3:6, 9–11

Występy w Turnieju Mistrzyń

W grze podwójnej

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
2018zawodniczki rezerwowe Abigail Spearsnie wystąpiła

Występy w Turnieju WTA Elite Trophy

W grze podwójnej

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
2015Faza grupowa Gabriela Dabrowski Anabel Medina Garrigues
Arantxa Parra Santonja
Xu Shilin
You Xiaodi
3:6, 2:6

7:6(2), 4:6, 5–10
2017Faza grupowa Anna Smith Lu Jingjing
Zhang Shuai
Jiang Xinyu
Tang Qianhui
3:6, 1:6

3:6, 6:4, 6–10
2018Faza grupowa Mihaela Buzărnescu Shūko Aoyama
Lidzija Marozawa
Tang Qianhui
Xun Fangying
3:6, 2:6

6:2, 6:2
2019Faza grupowa Darija Jurak Wang Xinyu
Zhu Lin
Duan Yingying
Yang Zhaoxuan
6:2, 3:6, 6–10

1:6, 6:1, 7–10

Finały turniejów rangi ITF

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra podwójna 26 (14-12)

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Zwyciężczyni 1. 20/10/2002 Benewent 10 000 Ceglana Alexia Virgili Stefania Chieppa
Emily Stellato
6:4, 6:4
Finalistka 1. 25/05/2003 Olecko 10 000 Ceglana Monika Schneider Kaciaryna Dziehalewicz
Michelle Summerside
2:6, 6:1, 4:6
Zwyciężczyni 2. 10/08/2003 Gdynia 10 000 Ceglana Klaudia Jans Irina Kuzmina
Monika Schneider
7:5, 6:2
Finalistka 2. 21/09/2003 Chieti 10 000 Ceglana Klaudia Jans Kika Hogendoorn
Betina Pirker
3:6, 6:7(6)
Zwyciężczyni 3. 28/09/2003 Ciampino 10 000 Ceglana Klaudia Jans Claudia Ivone
Giulia Meruzzi
6:0, 6:3
Finalistka 3. 01/02/2004 Tipton 10 000 Twarda Klaudia Jans Rebecca Llewellyn
Melanie South
6:2, 1:6, 4:6
Zwyciężczyni 4. 28/09/2003 Ciampino 25 000 Twarda Klaudia Jans Zsófia Gubacsi
Kira Nagy
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 5. 30/05/2004 Olecko 10 000 Ceglana Karolina Kosińska Iveta Gerlová
Zuzana Zemenová
6:4, 6:2
Finalistka 4. 13/06/2004 Grado 25 000 Ceglana Klaudia Jans Rosa María Andrés Rodríguez
Andreea Ehritt-Vanc
2:6, 2:6
Zwyciężczyni 6. 08/08/2004 Gdynia 10 000 Ceglana Klaudia Jans Natalia Bogdanova
Wałerija Bondarenko
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 7. 05/09/2004 Warszawa 10 000 Ceglana Klaudia Jans Martina Babaková
Iveta Gerlová
6:2, 6:3
Finalistka 5. 13/02/2005 Capriolo 25 000 Twarda Klaudia Jans Marija Korytcewa
Emma Laine
6:3, 4:6, 5:7
Zwyciężczyni 8. 07/05/2005 Warszawa 25 000 Ceglana Karolina Kosińska Tacciana Puczak
Anastasija Rodionowa
4:6, 6:2, 7:6(3)
Finalistka 6. 13/02/2005 Las Palmas 25 000 Twarda Karolina Kosińska Nina Bratczikowa
Ałła Kudriawcewa
6:3, 4:6, 5:7
Finalistka 7. 17/04/2005 Biarritz 25 000 Twarda Klaudia Jans Nina Bratczikowa
Jarosława Szwiedowa
6:3, 6:2
Finalistka 8. 09/06/2006 Prościejów 75 000 Ceglana Līga Dekmeijere Jarmila Gajdošová
Akiko Morigami
3:6, 6:7(3)
Finalistka 9. 10/09/2006 Denain 75 000 Ceglana Klaudia Jans Romina Oprandi
Jasmin Wöhr
6:4, 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 9. 08/10/2006 Barcelona 75 000 Ceglana Klaudia Jans Edina Gallovits
Vanessa Henke
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 10. 28/10/2006 Bratysława 75 000 Twarda (hala) Klaudia Jans Lucie Hradecká
Michaela Paštiková
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 11. 02/12/2005 Mediolan 50 000 Dywanowa (hala) Klaudia Jans Marija Korytcewa
Emma Laine
6:7(5), 7:5, 6:4
Finalistka 10. 10/09/2006 Zagrzeb 75 000 Ceglana Klaudia Jans Emma Laine
Ágnes Szávay
1:6, 2:6
Zwyciężczyni 12. 14/10/2007 Joué-lès-Tours 50 000 Dywanowa (hala) Klaudia Jans Petra Cetkovská
Barbora Záhlavová-Strýcová
6:3, 7:5
Finalistka 11. 25/11/2007 Poitiers 100 000 Twarda (hala) Klaudia Jans Ałła Kudriawcewa
Anastasija Pawluczenkowa
6:2, 4:6, 1–10
Zwyciężczyni 13. 07/06/2008 Rzym 75 000 Ceglana Klaudia Jans Marie-Ève Pelletier
Alina Żydkowa
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 14. 30/10/2016 Poitiers 100 000 Twarda (hala) Nao Hibino Alexandra Cadanțu
Nicola Geuer
6:0, 6:0
Finalistka 12. 29/06/2018 Southsea 100 000 Trawiasta Abigail Spears Kirsten Flipkens
Johanna Larsson
4:6, 6:3, 9–11

Występy w igrzyskach olimpijskich

Gra podwójna kobiet

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008
I runda Klaudia Jans  Stany Zjednoczone: Liezel Huber / Lindsay Davenport [5] 2:6, 1:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012
I runda Klaudia Jans-Ignacik  Rosja: Marija Kirilenko / Nadieżda Pietrowa [3] 7:6(5), 3:6, 2:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020
I runda Magda Linette  Stany Zjednoczone: Bethanie Mattek-Sands / Jessica Pegula [4] 1:6, 3:6

Odznaczenia

  • Złoty medal „Za Zasługi dla Polskiego Ruchu Olimpijskiego” – 2021

Uwagi

  1. 1 2 3 4 5 Wystąpiła w rozgrywkach, ale przez zbyt małą ilość punktów nie została sklasyfikowana w rankingu WTA.

Przypisy

  1. Rafał Smoliński: Polskie tenisistki bawiły się na ślubie Alicji Rosolskiej. sportowefakty.pl, 2017-06-11. [dostęp 2018-09-08]. (pol.).
  2. Maria Kuźniar: Wimbledon niedokończony. Rozmowa z Alicją Rosolską. tenisklub.pl. [dostęp 2022-04-21]. (pol.).
  3. Bartosz Gębicz: Wspaniała Gala 100-lecia PZT. Wybrano Złotą Dziesiątkę Polskiego Tenisa!. Przegląd Sportowy, 2021-09-12. [dostęp 2021-12-28]. (pol.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.