Artti Aigro
Data i miejsce urodzenia

29 sierpnia 1999
Otepää

Klub

Otepää SK

Wzrost

168 cm

Reprezentacja

 Estonia

Debiut w PŚ

10 grudnia 2017 w Titisee-Neustadt (50. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

25 listopada 2018 w Ruce (19. miejsce)

Rekord życiowy

228,0 m na Letalnicy w Planicy (22 marca 2019)

Strona internetowa

Artti Aigro (ur. 29 sierpnia 1999 w Otepää) – estoński skoczek narciarski. Olimpijczyk (2018 oraz 2022). Uczestnik mistrzostw świata seniorów (2017, 2019, 2021 i 2023), mistrzostw świata w lotach narciarskich (2020, 2022 i 2024) oraz mistrzostw świata juniorów (2018 i 2019), a także zimowych igrzysk olimpijskich młodzieży (2016) i zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy (2015). Rekordzista Estonii w długości skoku narciarskiego mężczyzn i wielokrotny medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

Początki

Skoki narciarskie zaczął trenować w wieku 4 lat za namową swojego ojca, Kaleva, który również uprawiał tę dyscyplinę sportu. Początkowo trenował również kombinację norweską – w dyscyplinie tej zdobywał medale mistrzostw Estonii w kategoriach juniorskich.

W sierpniu 2013 zadebiutował w cyklu FIS Cup, zajmując 36. i 40. pozycję w konkursach w Kuopio. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył w tym samym miejscu rok później, zajmując 19. i 26. pozycję. W zawodach rangi Pucharu Kontynentalnego pierwsze punkty zdobył w swoim debiucie – 16 sierpnia 2014 w Kuopio, w ramach Letniego Pucharu Kontynentalnego, zajął 30. pozycję. Na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2015 wystąpił zarówno w konkursach skoków narciarskich, w których zajął 34. miejsce indywidualnie, jak i w zawodach w kombinacji norweskiej, w których był 36. indywidualnie (Gundersen HS108/5 km) i 10. w drużynie.

W lutym 2016 zajął 16. pozycję w konkursie indywidualnym skoków narciarskich na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2016.

Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017 w Lahti, na których odpadł w kwalifikacjach do obu konkursów indywidualnych (na skoczni normalnej do awansu do konkursu głównego zabrakło mu 2,2 punktu, a na obiekcie dużym 4,6 punktu).

Sezon 2017/2018

9 września 2017, w swoim debiutanckim starcie w Letnim Grand Prix zajął 29. pozycję w pierwszym konkursie w Czajkowskim, zdobywając 2 punkty do klasyfikacji generalnej tego cyklu. 1 października 2017 po raz pierwszy uplasował się w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Kontynentalnego – w ramach letniej edycji tego cyklu zajął 6. lokatę w Klingenthal.

17 listopada 2017 w Wiśle po raz pierwszy przystąpił do zmagań w Pucharze Świata, odpadając w kwalifikacjach. 10 grudnia 2017 zadebiutował w konkursie głównym cyklu, zajmując 50. miejsce w Titisee-Neustadt. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2018 zajął 26. lokatę indywidualnie. Wziął udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 – na skoczni normalnej odpadł w kwalifikacjach, a na większym obiekcie zajął 48. pozycję.

Sezon 2018/2019

25 listopada 2018 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 19. miejsce w zawodach w Ruce. W kolejnych tygodniach, przygotowując się do ostatnich w karierze mistrzostw świata juniorów, zdecydował się jednak brać udział w rywalizacji w Pucharze Kontynentalnym – na przełomie 2018 i 2019 w sumie czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów tej rangi, najlepszy rezultat uzyskując w Ruce, gdzie 15 grudnia 2018 był piąty. W rozgrywanym 24 stycznia konkursie indywidualnym Mistrzostw Świata Juniorów 2019 zajął 9. pozycję. Kilka dni po tej imprezie doznał kontuzji podczas treningu na sali gimnastycznej.

Do rywalizacji międzynarodowej powrócił po blisko miesięcznej przerwie podczas seniorskich Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019, gdzie odpadł w kwalifikacjach na skoczni dużej i zajął 49. lokatę na obiekcie normalnym. W kolejnych tygodniach kilkukrotnie odpadał w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata. 22 marca 2019, występując jako przedskoczek w zawodach w Planicy, skokiem na odległość 228 metrów ustanowił nowy rekord Estonii w długości skoku narciarskiego mężczyzn, o 15 metrów poprawiając rezultat Kaarela Nurmsalu.

Sezon 2019/2020

Latem 2019 punktował jedynie w FIS Cupie. Lepsze wyniki uzyskiwał w sezonie zimowym 2019/2020, gdy w zawodach Pucharu Świata punkty zdobył dwukrotnie – w pierwszym konkursie w Sapporo był 25., a w pierwszym konkursie w Bad Mitterndorf 26. Ponadto jeszcze pięć razy wystąpił w konkursie głównym.

Sezon 2020/2021

Latem 2020 rozpoczął współpracę z reprezentacją Finlandii. Sezon zimowy 2020/2021 rozpoczął od trzech kolejnych konkursów Pucharu Świata, w których zdobywał punkty. Podczas pierwszych zawodów w Ruce poprawił swój najlepszy wynik w zawodach tej rangi, zajmując 14. lokatę, a dzień później po pierwszej serii zmagań był 5., jednak słabszy drugi skok sprawił, że ostatecznie zajął 30. miejsce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2020, na których zajął 25. pozycję w konkursie indywidualnym. W dalszej części sezonu w Pucharze Świata najwyżej sklasyfikowany był na 20. lokacie, w rozgrywanych w styczniu 2021 zawodach w Willingen. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021. Zawody indywidualne na skoczni normalnej ukończył na 41. miejscu, a na skoczni dużej na 25. pozycji.

Sezon 2021/2022

We wrześniu 2021 zajął 3. miejsce w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Bischofshofen, po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów tej rangi. W sezonie 2021/2022 Pucharu Świata regularnie startował w zawodach, a punkty cyklu zdobył czterokrotnie. Najwyżej klasyfikowany był na 18. pozycji, w rozgrywanych w listopadzie 2021 zawodach w Ruce. Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, na których zajął 34. miejsce na skoczni normalnej oraz 30. na dużej. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2022, gdzie zajął 19. lokatę indywidualnie.

Sezon 2022/2023

Trzykrotnie zdobywał punkty w zawodach Letniego Grand Prix 2022. Najwyżej klasyfikowany był na 13. miejscu, które zajął w lipcowych zawodach w Wiśle. W sezonie 2022/2023 Pucharu Świata siedem razy kończył zawody indywidualne w pierwszej trzydziestce. W najlepszym występie, w marcu 2023 w Lahti, zajął 22. lokatę. W lutym w ramach PŚ wystąpił w konkursie duetów w Lake Placid, w którym wraz z Kevinem Maltsevem zajął 10. miejsce. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023 był 31. na skoczni normalnej, a na dużej zajął 25. pozycję.

Mistrzostwa Estonii

Jest wielokrotnym medalistą mistrzostw Estonii. W kategorii seniorskiej po raz pierwszy na podium stanął jako dwunastolatek, zdobywając złoty medal w konkursie drużynowym Letnich Mistrzostw Estonii 2011. Pierwszy indywidualny medal zdobył rok później dzięki zajęciu 2. pozycji, a pierwsze zwycięstwo w tej konkurencji odniósł zimą 2017. Według stanu po zakończeniu sezonu 2022/2023 indywidualnie zdobył 5 złotych, 2 srebrne i 1 brązowy medal, a w drużynie – 8 złotych, 2 srebrne i 2 brązowe.

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2018 Pjongczang – nie zakwalifikował się (K-98), 48. miejsce (K-125)
2022 Pekin/Zhangjiakou – 34. miejsce (K-95), 30. miejsce (K-125)

Starty A. Aigro na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
– 10 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 81,5 m 80,0 pkt Nie zakwalifikował się.
48. 17 lutego 2018 Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 107,0 m – 79,4 pkt 206,3 pkt Kamil Stoch
34. 6 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 97,0 m – 116,7 pkt 158,3 pkt Ryōyū Kobayashi
30. 12 lutego 2022 Zhangjiakou Snow Ruyi K-125 HS-140 indywid. 130,0 m 127,5 m 239,3 pkt 56,8 pkt Marius Lindvik

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2017 Lahti – nie zakwalifikował się (K-90), nie zakwalifikował się (K-116)
2019 Seefeld/Innsbruck – nie zakwalifikował się (K-120), 49. miejsce (K-99)
2021 Oberstdorf – 41. miejsce (K-95), 25. miejsce (K-120)
2023 Planica – 31. miejsce (K-95), 25. miejsce (K-125)

Starty A. Aigro na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
NQ 25 lutego 2017 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 83,0 m 97,2 pkt Nie zakwalifikował się.
NQ 2 marca 2017 Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 102,0 m 78,2 pkt Nie zakwalifikował się.
NQ 22 lutego 2019 Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 107,5 m 88,1 pkt Nie zakwalifikował się.
49. 1 marca 2019 Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 83,0 m – 66,5 pkt 151,8 pkt Dawid Kubacki
41. 27 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 92,5 m – 104,9 pkt 163,9 pkt Piotr Żyła
25. 5 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 131,0 m 120,0 m 211,2 pkt 65,3 pkt Stefan Kraft
31. 25 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 93,0 m – 116,1 pkt 145,7 pkt Piotr Żyła
25. 3 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 125,5 m 126,5 m 238,5 pkt 49,0 pkt Timi Zajc

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2020 Planica – 25. miejsce
2022 Vikersund – 19. miejsce
2024 Tauplitz – 25. miejsce

Starty A. Aigro na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
25. 11–12 grudnia 2020 Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. 200,5 m 196,5 m 197,5 m 207,0 m 687,3 pkt 189,9 pkt Karl Geiger
19. 11–12 marca 2022 Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 indywid. 207,0 m 208,0 m 208,5 m 201,5 m 709,9 pkt 144,3 pkt Marius Lindvik
25. 26–27 stycznia 2024 Tauplitz Kulm K-200 HS-235 indywid. 216,5 m 193,5 m 179,5 m – 527,8 pkt 119,6 pkt Stefan Kraft

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2018 Kandersteg – 26. miejsce
2019 Lahti – 9. miejsce

Starty A. Aigro na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
26. 1 lutego 2018 Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. 93,0 m 93,5 m 229,1 pkt 62,3 pkt Marius Lindvik
9. 24 stycznia 2019 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 92,5 m 93,0 m 231,6 pkt 20,5 pkt Thomas Aasen Markeng

Igrzyska europejskie

Indywidualnie

2023 Kraków/Zakopane – 25. miejsce (K-95), 27. miejsce (K-125)

Starty A. Aigro na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
25. 29 czerwca 2023 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 93,5 m 96,0 m 219,1 pkt 51,2 pkt Daniel Tschofenig
27. 1 lipca 2023 Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 125,5 m 122,0 m 228,7 pkt 50,4 pkt Dawid Kubacki

Igrzyska olimpijskie młodzieży

Indywidualnie

2016 Lillehammer – 16. miejsce

Starty A. Aigro na igrzyskach olimpijskich młodzieży – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
16. 16 lutego 2016 Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 indywid. 83,0 m 79,0 m 170,4 pkt 92,4 pkt Bor Pavlovčič

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy

Indywidualnie

2015 Tschagguns – 34. miejsce

Starty A. Aigro na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
34. 27 stycznia 2015 Tschagguns Montafoner Schanzenzentrum K-97 HS-108 indywid. 84,5 m – 94,3 pkt 177,0 pkt Niko Kytösaho

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2018/2019 57.
2019/2020 57.
2020/2021 43.
2021/2022 55.
2022/2023 49.
2023/2024 43.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2017/2018
punkty
q - - - 50 - - q q q q - q - - - - - - - q - 0
Sezon 2018/2019
punkty
- 39 19 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - q q q q q - 12
Sezon 2019/2020
punkty
- 38 - - - - - q q q q - - - - q 25 38 q 26 33 - - q 53 q 35 11
Sezon 2020/2021
punkty
26 14 30 - - 41 28 40 38 40 45 24 38 42 38 dq 20 33 45 - - - 21 23 - 63
Sezon 2021/2022
punkty
37 46 q 18 34 47 37 q q 42 50 44 41 43 - 34 39 - - 30 45 31 39 32 q 23 23 - 30
Sezon 2022/2023
punkty
26 42 45 q 31 46 - - 42 37 29 48 - 46 24 50 q 31 29 37 27 37 - 49 44 dq - - q 22 27 - 33
Sezon 2023/2024
punkty
48 25 38 39 33 30 29 32 45 40 21 dq 27 35 18 29 - - 18 30 28 28 39 26 q 45 41 42 32 - 28 - 66
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon
2022/2023
- - - 10 - - -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2020/2021 43.
2021/2022 46.
2022/2023 37.
2023/2024 38.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2019 67.
2020 53.
2022 40.
2023 49.
2024 43.

Willingen Six

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2021 50.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce Źr.
2018 67.
2021 47.
2022 38.
2023 44.
2024 34.

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2019/2020 31.
2020/2021 24.
2021/2022 29.
2022/2023 42.
2023/2024 37.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 87.
2022 39.
2023 64.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2017
punkty
- - - - - 29 33 - dq 2
2018
punkty
- q - q - - - - - 0
2019
punkty
q - - 50 - - - q 0
2021
punkty
38 41 40 - - - 38 32 0
2022
punkty
28 13 - - 16 q 38
2023
punkty
- - - - - - 40 20 24 18
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2016/2017 88.
2017/2018 111.
2018/2019 37.
2022/2023 74.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2014/2015
punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 45 50 - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
punkty
63 47 49 32 35 - - - - 51 49 - - - - - 13 13 - - - - - - - - 41 38 - - 40
Sezon 2017/2018
punkty
- - 40 24 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 7
Sezon 2018/2019
punkty
28 57 5 7 36 42 38 7 37 9 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 149
Sezon 2019/2020
punkty
- - 42 35 - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2022/2023
punkty
- - - - - - - - 16 18 36 - - - - - - - - - - - - - - 28
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014 116.
2017 45.
2018 91.
2020 25.
2021 41.
2022 21.
2023 24.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 12 września 2021 Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-142 139,5 m 130,5 m 239,5 pkt 3. 12,0 pkt Daniel Tschofenig
2. 10 września 2023 Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 104,5 m 104,5 m 238,0 pkt 3. 5,9 pkt Robert Johansson

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2023

2014
punkty
- - - - 30 - - - - - - - - - 1
2015
punkty
- - - - 41 37 - - - - dq 57 - - 0
2017
punkty
- - 68 63 52 - - - - - - 17 6 54
2018
punkty
- - - - - - - - - 35 35 41 25 6
2019
punkty
35 36 - - 34 35 - - - - 47 38 - - 48 42 0
2020
punkty
25 21 16
2021
punkty
- - - - - - 19 3 - - - - 72
2022
punkty
14 7 8 16 - - - - - 101
2023
punkty
25 3 - - - - - - - 66
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Puchar Beskidów

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017 58.

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2014/2015 165.
2016/2017 134.
2019/2020 46.
2021/2022 38.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2013/2014
punkty
- - - - 36 40 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2014/2015
punkty
- - - - 19 26 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 17
Sezon 2015/2016
punkty
- - 59 54 - - - - - - - - 52 68 - - - - - - - - 32 31 0
Sezon 2016/2017
punkty
68 70 78 55 47 63 - - - - 16 37 - - 30 44 - - - - 16
Sezon 2017/2018
punkty
- - 32 47 - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2019/2020
punkty
- 9 - - 23 13 - - - - - - - - - - 25 6 - - - - 103
Sezon 2021/2022
punkty
5 4 - - - - - - 9 30 - - - - - - - - - - - - - 125
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Kombinacja norweska

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
10. 28 stycznia 2015 Tschagguns Gundersen HS108/5 km drużynowo 56:37,3 +8:28,7 Austria
36. 30 stycznia 2015 Tschagguns Gundersen HS108/5 km indywidualnie 13:40,9 +4:29,5 Willi Hengelhaupt

Uwagi

  1. ↑ Seria konkursowa została odwołana.
  2. ↑ Gospodarzem Igrzyskach Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  3. ↑ Skład zespołu: Klaus Mark Kolpakov, Risto Raudberg, Ainar Pikk, Artti Aigro

Przypisy

  1. ↑ Extended Start List Qualification. berkutschi.com, 2020-12-18. [dostęp 2021-01-02]. (ang.).
  2. ↑ Artti AIGRO. skijumping.pl. [dostęp 2018-11-26].
  3. ↑ Paweł Borkowski: Artti Aigro: „Staram się dawać z siebie wszystko”. skijumping.pl, 2016-08-25. [dostęp 2018-11-26]. (pol.).
  4. 1 2 Artti Aigro. sport24.ee. [dostęp 2023-07-22]. (est.).
  5. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information; Season 2014. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-25]. (ang.).
  6. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information; Season 2015. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-25]. (ang.).
  7. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information. fis-ski.com. [dostęp 2019-12-29]. (ang.).
  8. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information; Season 2016. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-25]. (ang.).
  9. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-25]. (ang.).
  10. 1 2 AIGRO Artti - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-25]. (ang.).
  11. 1 2 3 AIGRO Artti - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-05-08]. (ang.).
  12. ↑ Paweł Borkowski: Powrót Aigro do Pucharu Świata dopiero w lutym?. skijumping.pl, 2018-12-05. [dostęp 2019-03-11].
  13. ↑ Mart Treial: Õnnetu vigastus jätab Artti Aigro lennumäe MK-etapilt eemale, kuid hooaja põhieesmärk täitus. ohtuleht.ee, 2019-01-28. [dostęp 2019-03-11]. (est.).
  14. ↑ Andrzej Mysiak: Piątek w Planicy: Rekord Estonii, sześć nowych życiówek i... dwie cofnięte. skokinarciarskie.pl, 2019-03-22. [dostęp 2020-05-01].
  15. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-25]. (ang.).
  16. ↑ Dominik Formela: Pierwsze letnie zawody i zmiany w Estonii. skijumping.pl, 2020-05-28. [dostęp 2020-12-13].
  17. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-10-21]. (ang.).
  18. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-25]. (ang.).
  19. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-07-22]. (ang.).
  20. ↑ Wyniki na oficjalnej stronie FIS. 2018-02-08. [dostęp 2018-02-08]. (ang.).
  21. ↑ Wyniki na oficjalnej stronie FIS. 2017-02-24. [dostęp 2017-02-24]. (ang.).
  22. ↑ Wyniki na oficjalnej stronie FIS. 2017-03-01. [dostęp 2017-03-01]. (ang.).
  23. 1 2 3 4 AIGRO Artti - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-24]. (ang.).
  24. ↑ Season 2020/2021 - WILLINGEN 6. fis-ski.com, 2021-01-31. [dostęp 2023-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-20)]. (ang.).
  25. ↑ Season 2017/2018 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2018-03-25. [dostęp 2023-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-26)]. (ang.).
  26. ↑ Season 2020/2021 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2021-03-28. [dostęp 2023-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
  27. ↑ Season 2021/2022 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2022-03-27. [dostęp 2023-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-28)]. (ang.).
  28. ↑ Skoki narciarskie. Klasyfikacja [online], www.skijumping.pl [dostęp 2023-04-04].
  29. ↑ Season 2023/2024 - PLANICA 7 STANDINGS. fis-ski.com, 2024-03-24. [dostęp 2024-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-03-24)]. (ang.).
  30. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-08]. (ang.).
  31. 1 2 AIGRO Artti - Athlete Information; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-03-31]. (ang.).
  32. ↑ AIGRO Artti - Athlete Information; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-03-31]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.