Annika Belshaw
Data i miejsce urodzenia

13 czerwca 2002
Steamboat Springs

Klub

Steamboat Springs WSC

Debiut w PŚ

27 stycznia 2018 w Ljubnie (39. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

4 grudnia 2022 w Lillehammer (20. miejsce)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Mistrzostwa Ameryki Północnej
srebro Whistler 2019 duża
srebro Whistler 2019 normalna
Inne nagrody
Puchar Karpat
3. miejsce
2018/2019

Annika Belshaw (ur. 13 czerwca 2002 w Steamboat Springs) – amerykańska skoczkini narciarska, reprezentantka klubu Steamboat Springs WSC. Uczestniczka mistrzostw świata seniorów (2021 i 2023), mistrzostw świata juniorów (2018–2022) oraz igrzysk olimpijskich młodzieży (2020). Medalistka mistrzostw Ameryki Północnej (2019) oraz mistrzostw kraju.

Skoki narciarskie uprawia również jej młodszy brat, Erik.

Przebieg kariery

Początkowo uprawiała kombinację norweską – jedyne starty w zawodach FIS w tej dyscyplinie zaliczyła we wrześniu 2016, biorąc udział w juniorskich zawodach w Oberstdorfie.

We wrześniu 2017 w Kanderstegu zadebiutowała w FIS Cupie, zdobywając punkty cyklu za zajęcie 28. lokaty. W grudniu 2017 po raz pierwszy wystartowała w Pucharze Kontynentalnym, plasując się na 11. i 12. pozycji zawodów w Notodden.

W latach 2018–2022 pięciokrotnie startowała na mistrzostwach świata juniorów. Indywidualnie najlepszy rezultat (20. miejsce) osiągnęła w 2021.

24 marca 2018 w Oberstdorfie po raz pierwszy wystartowała w kwalifikacjach do konkursu Pucharu Świata. Dzień później w tej samej miejscowości zadebiutowała w konkursie głównym cyklu, kończąc zawody na ostatnim 40. miejscu. W styczniu 2020 wzięła udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2020, na których zajęła 21. lokatę w rywalizacji indywidualnej. Na Mistrzostwach Świata Seniorów 2021 indywidualnie odpadła w kwalifikacjach do zawodów na skoczni normalnej oraz zajęła 10. i 12. miejsce drużynowo.

Na przełomie lutego i marca 2023 w swoim drugim starcie na mistrzostwach świata seniorów zajęła indywidualnie 31. (skocznia normalna) i 32. miejsce (skocznia duża) oraz 10. lokatę w zawodach drużynowych kobiet i mikście.

Zdobyła srebrne medale na skoczni normalnej i dużej podczas Mistrzostw Ameryki Północnej 2019. Jest również medalistką mistrzostw Stanów Zjednoczonych – zdobyła złoty medal na skoczni normalnej i dużej w 2021, 2022 i 2023 oraz brązowy na skoczni normalnej i dużej w 2018 oraz na skoczni normalnej w 2019.

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
37. 25 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 73,5 m – 69,6 pkt 210,0 pkt Ema Klinec
10. 26 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. 77,0 m – 254,3 pkt (73,5 pkt) 705,0 pkt Austria
12. 28 lutego 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. miesz. 70,5 m – 258,6 pkt (48,0 pkt) 742,2 pkt Niemcy
NQ 3 marca 2021 Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. nie zakwalifikowała się Maren Lundby
31. 23 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 85,0 m – 95,2 pkt 153,9 pkt Katharina Althaus
10. 26 lutego 2023 Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż. miesz. 79,0 m – 412,2 pkt (93,8 pkt) 605,0 pkt Niemcy
32. 1 marca 2023 Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 108,0 m – 83,5 pkt 180,7 pkt Alexandria Loutitt

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
27. 2 lutego 2018 Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. 81,0 m 81,0 m 154,7 pkt 107,9 pkt Nika Križnar
11. 3 lutego 2018 Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż. 65,0 m – 101,3 pkt (24,7 pkt) 631,8 pkt Słowenia
10. 4 lutego 2018 Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż. miesz. 77,0 m – 302,1 pkt (68,4 pkt) 567,2 pkt Norwegia
37. 24 stycznia 2019 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 73,5 m – 88,5 pkt 164,6 pkt Anna Szpyniowa
11. 26 stycznia 2019 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. 77,5 m – 280,4 pkt (85,2 pkt) 631,8 pkt Rosja
12. 27 stycznia 2019 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz. 80,5 m – 378,3 pkt (93,1 pkt) 606,1 pkt Rosja
52. 5 marca 2020 Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 indywid. 65,5 m – 28,6 pkt 210,3 pkt Marita Kramer
10. 7 marca 2020 Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż. 77,0 m – 202,1 pkt (52,7 pkt) 598,6 pkt Austria
20. 11 lutego 2021 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 78,0 m 79,5 m 166,2 pkt 72,8 pkt Thea Minyan Bjørseth
9. 12 lutego 2021 Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. 81,5 m – 296,8 pkt (89,0 pkt) 586,8 pkt Austria
27. 3 marca 2022 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 75,0 m 77,5 m 140,8 pkt 99,7 pkt Nika Prevc
6. 5 marca 2022 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. 83,5 m 89,0 m 603,1 pkt (164,5 pkt) 285,4 pkt Słowenia
10. 6 marca 2022 Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. miesz. 87,0 m – 257,1 pkt (91,9 pkt) 627,3 pkt Austria

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2022/2023 40.
2023/2024 40.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2023/2024

Sezon 2017/2018
punkty
- - - - - - - - 39 q - - - q 40 0
Sezon 2019/2020
punkty
- - - - - - - - - - - q q q - - 0
Sezon 2020/2021
punkty
39 q q q q q q 36 q 39 40 q - 0
Sezon 2021/2022
punkty
q q q q - - - q q - - - - - - - - - - 0
Sezon 2022/2023
punkty
- - 33 20 33 37 35 37 26 q 32 35 27 - - 28 24 31 32 20 19 q q 29 26 - 60
Sezon 2023/2024
punkty
- - - - q q 39 30 32 37 38 21 33 20 26 40 q 33 q q q q - - 27
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2023 38.
2024 50.

Turniej Sylwestrowy

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2022/2023 34.

Letnie Grand Prix

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan po zakończeniu LGP 2023

2018
punkty
- - q q - 0
2021
punkty
- - 31 q 39 q - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017/2018 31.
2018/2019 27.
2019/2020 56.
2021/2022 4.
2022/2023 12.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 25 marca 2022 Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 87,5 m 93,5 m 221,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 25 marca 2022 Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 87,5 m 93,5 m 221,8 pkt 1. –
2. 26 marca 2022 Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 95,0 m 93,0 m 226,8 pkt 2. 1,8 pkt Hannah Wiegele
3. 16 grudnia 2022 Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 91,5 m 87,5 m 223,3 pkt 2. 1,8 pkt Juliane Seyfarth
4. 17 grudnia 2022 Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 91,5 m 91,0 m 231,7 pkt 2. 3,0 pkt Nora Midtsundstad

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2017/2018
punkty
11 13 - - - - 44
Sezon 2018/2019
punkty
11 12 30 33 - - 47
Sezon 2019/2020
punkty
40 30 dq 26 - - 6
Sezon 2021/2022
punkty
- - - - 5 6 - - 20 20 6 5 7 14 1 2 426
Sezon 2022/2023
punkty
- - 2 2 - - - - 160
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2019 66.
2021 22.
2022 4.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2022

2019
punkty
- - 32 31 24 28 26 15
2021
punkty
15 dq 19 22 19 16 64
2022
punkty
10 12 4 5 5 188
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  − zawodniczka nie wystartowała

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2017/2018 36.
2018/2019 16.
2019/2020 81.
2021/2022 8.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 26 lutego 2022 Oberhof Kanzlersgrund K-90 HS-100 88,5 m 89,0 m 208,0 pkt 2. 16,8 pkt Anna Hoffmann
2. 27 lutego 2022 Oberhof Kanzlersgrund K-90 HS-100 90,0 m 94,0 m 241,3 pkt 2. 5,2 pkt Anna Twardosz

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2022/2023

Sezon 2017/2018
punkty
- - 28 32 - - 5 8 - - - - - 80
Sezon 2018/2019
punkty
- - - - 8 11 4 5 - - - - 151
Sezon 2019/2020
punkty
- - - - 19 24 - - - - 24 27 - - 32 37 30
Sezon 2021/2022
punkty
- - - - 6 9 10 9 - - - - - - - - - 11 25 2 2 314
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

  1. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Anna Hoffmann, Paige Jones i Logan Sankey
  2. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Decker Dean, Paige Jones i Casey Larson
  3. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Paige Jones, Casey Larson i Andrew Urlaub
  4. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Cara Larson, Samantha Macuga i Logan Sankey
  5. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Casey Larson, Logan Sankey i Andrew Urlaub
  6. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Anna Hoffmann, Paige Jones i Samantha Macuga
  7. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Paige Jones, Greyson Scharffs i Andrew Urlaub
  8. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Jillian Highfill, Paige Jones i Cara Larson
  9. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Jillian Highfill, Paige Jones i Samantha Macuga
  10. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Alexa Brabec, Josie Johnson i Paige Jones
  11. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Erik Belshaw, Paige Jones i Stewart Gundry
  12. 1 2 Ex aequo z Kathariną Ellmauer
  13. ↑ Ex aequo z Siną Arnet

Przypisy

  1. ↑ Annika Belshaw. olympedia.org. [dostęp 2020-07-12]. (ang.).
  2. ↑ HOME COMFORTS FOR PAGNIER AS SKI JUMPERS PREPARE TO TAKE ON THE HILL. lausanne2020.sport, 2020-01-18. [dostęp 2020-07-12]. (ang.).
  3. ↑ BELSHAW Annika - Athlete Information (Nordic Combined). fis-ski.com. [dostęp 2023-11-30]. (ang.).
  4. 1 2 BELSHAW Annika - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2023-11-30]. (ang.).
  5. ↑ BELSHAW Annika - Athlete Information; FIS Junior World Ski Championships. fis-ski.com. [dostęp 2023-11-30]. (ang.).
  6. ↑ BELSHAW Annika - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2023-11-30]. (ang.).
  7. ↑ BELSHAW Annika - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-11-30]. (ang.).
  8. ↑ NorAm Whistler 16.03.2019. usanordic.org. [dostęp 2019-03-18]. (ang.).
  9. ↑ NorAm Whistler 17.03.2019 Ski Jumping Canada Whistler Ski Jumping Results. usanordic.org. [dostęp 2019-03-18]. (ang.).
  10. ↑ Dominik Formela: A. Belshaw i C. Larson mistrzami USA na normalnej skoczni. skijumping.pl, 2021-07-30. [dostęp 2023-11-30].
  11. ↑ Dominik Formela: Casey Larson i Annika Belshaw niepokonani na krajowym podwórku. skijumping.pl, 2021-07-31. [dostęp 2023-11-30].
  12. ↑ Dominik Formela: Casey Larson i Annika Belshaw mistrzami USA na skoczni normalnej. skijumping.pl, 2022-10-01. [dostęp 2023-11-30].
  13. ↑ Dominik Formela: Annika Belshaw i Casey Larson mistrzami USA na dużej skoczni. skijumping.pl, 2022-10-02. [dostęp 2023-11-30].
  14. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa USA w Lake Placid: Kolejne złote medale rodzeństwa Belshawów. skijumping.pl, 2023-10-11. [dostęp 2023-11-30].
  15. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa USA w Lake Placid: Rodzeństwo Belshawów najlepsze na dużej skoczni. skijumping.pl, 2023-10-11. [dostęp 2023-11-30].
  16. ↑ Dominik Formela: Englund i Bickner mistrzami USA. skijumping.pl, 2018-08-01. [dostęp 2023-11-30].
  17. ↑ Dominik Formela: Bickner i Lussi mistrzami USA. skijumping.pl, 2019-07-29. [dostęp 2023-11-30].
  18. 1 2 BELSHAW Annika - Athlete Information; World Cup Standings [online], www.fis-ski.com [dostęp 2024-03-21].
  19. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2017/2018. fis-ski.com, 2018-02-17. [dostęp 2023-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  20. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2018/2019. fis-ski.com, 2019-02-24. [dostęp 2023-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  21. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2019/2020. fis-ski.com, 2020-02-09. [dostęp 2023-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  22. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2021/2022. fis-ski.com, 2022-03-26. [dostęp 2023-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-08)]. (ang.).
  23. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2022/2023. fis-ski.com, 2023-03-17. [dostęp 2023-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-21)]. (ang.).
  24. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2019. fis-ski.com, 2019-09-22. [dostęp 2023-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  25. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2021. fis-ski.com, 2021-09-19. [dostęp 2023-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-17)]. (ang.).
  26. ↑ FIS Continental Cup Ski Jumping Women - Cup Standings 2022. fis-ski.com, 2022-10-08. [dostęp 2023-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-10)]. (ang.).
  27. ↑ FIS Cup Women - Standings 2017/2018. fis-ski.com, 2018-03-18. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-30)]. (ang.).
  28. ↑ FIS Cup Women - Standings 2018/2019. fis-ski.com, 2019-02-24. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  29. ↑ FIS Cup Women - Standings 2019/2020. fis-ski.com, 2020-02-16. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  30. ↑ FIS Cup Women - Standings 2021/2022. fis-ski.com, 2022-02-27. [dostęp 2021-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.