zuccata (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /ʦuk.ˈka.ta/ lub /ʣuk.ˈka.ta/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. żart. główka, uderzenie z główki[1]
- odmiana:
- (1.1) lp zuccata; lm zuccate
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) dare a qualcuno una zuccata nello stomaco → uderzyć kogoś głową w żołądek
- synonimy:
- (1.1) capata, reg. capocciata, testata
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zucca ż, zucchina ż, zucchino m, zucchetta ż, zucchetto m, zuccaia ż, zuccaiola ż, zuccotto m, zuccone m, zuccona ż, zucconaggine ż, zucconamento m, zucconatura ż
- czas. zucconare
- przym. zuccone
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. zucca + -ata
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Maria K. Podracka, Uniwersalny słownik włosko-polski. Dizionario universale italiano-polacco, Wydawnictwo REA, Warszawa 2004, ISBN 83-7141-522-2.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.