zodiakalny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌzɔdʲjaˈkalnɨ], AS: [zodʹi ̯akalny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przym. od zodiak
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik zodiakalny zodiakalna zodiakalne zodiakalni zodiakalne dopełniacz zodiakalnego zodiakalnej zodiakalnego zodiakalnych celownik zodiakalnemu zodiakalnej zodiakalnemu zodiakalnym biernik zodiakalnego zodiakalny zodiakalną zodiakalne zodiakalnych zodiakalne narzędnik zodiakalnym zodiakalną zodiakalnym zodiakalnymi miejscownik zodiakalnym zodiakalnej zodiakalnym zodiakalnych wołacz zodiakalny zodiakalna zodiakalne zodiakalni zodiakalne - przykłady:
- (1.1) Przeważały znaki zodiakalne, pentagramy i heksagramy, nie brakowało spiral i tetraktysów (…)[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) konstelacja zodiakalna
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zodiakara ż, zodiak
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) zodiacal
- białoruski: (1.1) задыякальны
- czeski: (1.1) zodiakální
- esperanto: (1.1) zodiaka
- francuski: (1.1) zodiacal
- hiszpański: (1.1) zodiacal
- nowogrecki: (1.1) ζωδιακός
- rosyjski: (1.1) зодиакальный
- słowacki: (1.1) zodiakálny, zvieratníkový
- ukraiński: (1.1) зодіакальний
- źródła:
- ↑ Andrzej Sapkowski, Narrenturm, 2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.