ziemianin (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) książk. człowiek[1], śmiertelnik[1]
- (1.2) hist. właściciel posiadłości ziemskiej
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ziemianin ziemianie dopełniacz ziemianina ziemian celownik ziemianinowi ziemianom biernik ziemianina ziemian narzędnik ziemianinem ziemianami miejscownik ziemianinie ziemianach wołacz ziemianinie ziemianie depr. M. i W. lm: (te) ziemiany[2] - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) zamożny ziemianin
- synonimy:
- (1.2) dziedzic
- antonimy:
- (1.1) niebianin
- hiperonimy:
- (1.2) właściciel, szlachcic
- hiponimy:
- (1.2) junkier, latyfundysta, obszarnik
- holonimy:
- (1.2) ziemiaństwo
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ziemia ż, Ziemia ż, Ziemianin mos, ziemianka ż, ziemiaństwo n, ziemiańskość ż, ziemiankowość ż
- forma żeńska ziemianka ż
- przym. ziemski, ziemiański, ziemiankowy, ziemny
- przysł. ziemiańsko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. ziemia + -anin
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.2) bienulo
- rosyjski: (1.2) помещик m
- źródła:
- 1 2
Porada „Ziemianin a ziemianin” w: Poradnia językowa PWN. - ↑ Hasło „ziemianin” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.