zdenerwowanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌzdɛ̃nɛrvɔˈvãɲɛ], AS: [zdẽnervovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od zdenerwować
- (1.2) rozdrażnienie nerwowe
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik zdenerwowanie dopełniacz zdenerwowania celownik zdenerwowaniu biernik zdenerwowanie narzędnik zdenerwowaniem miejscownik zdenerwowaniu wołacz zdenerwowanie - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zdenerwowanie zdenerwowania dopełniacz zdenerwowania zdenerwowań celownik zdenerwowaniu zdenerwowaniom biernik zdenerwowanie zdenerwowania narzędnik zdenerwowaniem zdenerwowaniami miejscownik zdenerwowaniu zdenerwowaniach wołacz zdenerwowanie zdenerwowania - przykłady:
- (1.2) Ze zdenerwowania podczas pisemnego egzaminu z niemieckiego dostałam biegunki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) gniew, oburzenie, irytacja
- antonimy:
- (1.2) spokój, łagodność
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. denerwować
- rzecz. nerwica ż, denerwowanie
- przym. denerwujący, zdenerwowany, nerwowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) jitters
- hiszpański: (1.2) agitación ż, nerviosidad ż
- jidysz: (1.2) צעזעצעניש ż (cezecenisz)
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.