denerwujący (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɛ̃nɛrvuˈjɔ̃nʦ̑ɨ], AS: [dẽnervui ̯õncy], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wprowadzający w stan zdenerwowania, irytacji, wywołujący zdenerwowanie; dokuczliwy, wkurzający
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik denerwujący denerwująca denerwujące denerwujący denerwujące dopełniacz denerwującego denerwującej denerwującego denerwujących celownik denerwującemu denerwującej denerwującemu denerwującym biernik denerwującego denerwujący denerwującą denerwujące denerwujących denerwujące narzędnik denerwującym denerwującą denerwującym denerwującymi miejscownik denerwującym denerwującej denerwującym denerwujących wołacz denerwujący denerwująca denerwujące denerwujący denerwujące - przykłady:
- (1.1) Jego pretensjonalne zainteresowanie sztuką było wyjątkowo denerwujące.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wpieniający, wnerwiający
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. denerwować
- przysł. denerwująco
- rzecz. denerwowanie, zdenerwowanie, poddenerwowanie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) irritating
- arabski: (1.1) مزعج
- francuski: (1.1) irritant, agaçant, déplaisant, exaspérant
- niemiecki: (1.1) nervend, nervig
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.