zapisywacz (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto zapisuje

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) techn. element zapisujący
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) W tej nazwie greckie „ου” występuje chyba na miejscu dawnego słowiańskiego „i” (potem „ь”), które widocznie obcy zapisywacz (Grek?) usłyszał jako samogłoskę zaokrągloną […][2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zapisać dk., zapisywać ndk.
rzecz. zapis m, zapisek m, pisanina ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „zapisywacz” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Zdzisław Stieber, Zarys gramatyki porównawczej języków słowiańskich, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1979, s. 29.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.