zagniazdownik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) ornit. ptak zdolny po wykluciu do prawie samodzielnej egzystencji; zob. też zagniazdowniki w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zagniazdownik zagniazdowniki dopełniacz zagniazdownika zagniazdowników celownik zagniazdownikowi zagniazdownikom biernik zagniazdownika zagniazdowniki narzędnik zagniazdownikiem zagniazdownikami miejscownik zagniazdowniku zagniazdownikach wołacz zagniazdowniku zagniazdowniki - przykłady:
- (1.1) Typowymi zagniazdownikami są: kaczki, gęsi (w tym łabędzie), kurowate[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) ptak
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. gniazdownik mzw, gniazdo n, gniazdowisko n
- czas. gniazdować
- przym. gniazdowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. za- + gniazdownik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.