złoczyńca (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś czyniący zło, popełniający przestępstwa, człowiek zbrodniczy

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	złoczyńca	złoczyńcy
dopełniacz	złoczyńcy	złoczyńców
celownik	złoczyńcy	złoczyńcom
biernik	złoczyńcę	złoczyńców
narzędnik	złoczyńcą	złoczyńcami
miejscownik	złoczyńcy	złoczyńcach
wołacz	złoczyńco	złoczyńcy

przykłady:

(1.1) Razem z Nim ukrzyżowali dwóch złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie^[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) przestępca, zbrodniarz

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) człowiek

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. zło + czynić + -ca

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) malefactor, wrongdoer
• białoruski: (1.1) злачынец m, зламыснік m
• białoruski (taraszkiewica): (1.1) зламысьнік m
• chiński standardowy: (1.1) 坏人 (huàirén)
• czeski: (1.1) zločinec m
• rosyjski: (1.1) злоумышленник m, преступник m, злодей m
• ukraiński: (1.1) злочинець m
• włoski: (1.1) malfattore m, malvivente m, delinquente m, brigante m, bandito m

źródła: