wyzwoliciel (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, kto wyzwolił (kogoś lub coś)

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	wyzwoliciel	wyzwoliciele
dopełniacz	wyzwoliciela	wyzwolicieli
celownik	wyzwolicielowi	wyzwolicielom
biernik	wyzwoliciela	wyzwolicieli
narzędnik	wyzwolicielem	wyzwolicielami
miejscownik	wyzwolicielu	wyzwolicielach
wołacz	wyzwolicielu	wyzwoliciele

przykłady:

(1.1) Jako wyzwoliciel przekazywał władzę prawowitym gospodarzom. Obaj panowie stanęli na balkonie, generał i burmistrz w odświętnym tradycyjnym stroju. Z dołu dochodziły wiwaty i okrzyki.^[1]

składnia:

kolokacje:

(1.1) wyzwoliciel ojczyzny / narodów / świata

synonimy:

(1.1) wybawca, oswobodziciel

antonimy:

(1.1) ciemiężca

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wyzwoleniec n, wyzwalanie n, wyzwolenie n

forma żeńska wyzwolicielka

przym. wyzwolicielski, wyzwoleńczy

czas. wyzwolić dk., wyzwalać ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) liberator
• baskijski: (1.1) askatzaile
• białoruski: (1.1) вызваліцель m
• czeski: (1.1) osvoboditel m
• estoński: (1.1) vabastaja
• francuski: (1.1) libérateur m
• hiszpański: (1.1) libertador m
• jidysz: (1.1) באַפֿרײַער m (bafrayer)
• kazachski: (1.1) азаткер (azatker)
• niemiecki: (1.1) Befreier m
• nowogrecki: (1.1) ελευθερωτής m
• perski: (1.1) مخلص (mokhalles), معتق (mo'tegh)
• rosyjski: (1.1) освободитель m
• sanskryt: (1.1) मोक्षक m (mōkṣaka), अवसातृ m (avasātṛ)
• slovio: (1.1) svoboditel (свободител)
• słoweński: (1.1) osvoboditelj m
• ukraiński: (1.1) визволитель m
• węgierski: (1.1) felszabadító
• włoski: (1.1) liberatore m

źródła: