wytaczak (język polski)
wytaczaki (1.1)
- wymowa:
- , IPA: [vɨˈtaʧ̑ak], AS: [vytačak]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) techn. typ noża tokarskiego do wykonywania otworów i rowków; zob. też wytaczak w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wytaczak wytaczaki dopełniacz wytaczaka wytaczaków celownik wytaczakowi wytaczakom biernik wytaczak wytaczaki narzędnik wytaczakiem wytaczakami miejscownik wytaczaku wytaczakach wołacz wytaczaku wytaczaki - przykłady:
- (1.1) Tokarka ma na wyposażeniu wytaczaki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) nóż tokarski
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) tokarka
- meronimy:
- (1.1) trzonek, płytka
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wytaczanie n
- zdrobn. wytaczaczek m
- czas. wytaczać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. wytaczać + -ak
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) boring cutter
- niemiecki: (1.1) Innendrehmeißel m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.