wytaczanie (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od wytaczać
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niewytaczanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niewytaczanie n, wytoczenie n, wytaczarka ż, wytatacz m, wytaczarz m, wytaczak m, wytaczadło n, tokarka ż
czas. wytaczać ndk., wytoczyć dk.
przym. wytoczysty
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. wytaczać + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.