wyskakiwać (język polski)

orki wyskakują (1.1) z wody
wymowa:
IPA: [ˌvɨskaˈcivaʨ̑], AS: [vyskaḱivać], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
​
znaczenia:

czasownik niedokonany (dk. wyskoczyć)

(1.1) wykonując skok lub gwałtowny ruch wydobywając się skądś
(1.2) pot. wyjść lub wyjeżdżać gdzieś na krótko
(1.3) pot. wypadać (np. pociąg z szyn lub korek z butelki)
(1.4) pot. pojawiać się nagle
(1.5) pot. pojawiać się na skórze
(1.6) pot. wyrwać się z niespodziewaną uwagą
(1.7) pot. przydarzyć się nagle
odmiana:
(1.1-7) koniugacja VIIIb
przykłady:
składnia:
(1.1) wyskakiwać z D.
(1.2) wyskakiwać do D. / po B.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wyskok m, skok m, wyskoczenie n, wyskakiwanie n, skocznia ż
czas. wyskoczyć dk., skakać ndk., skoczyć dk., wskoczyć dk.
przym. wyskokowy, skoczny, skokowy
przysł. wyskokowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) jump out of sth; (1.2) pop out
  • niderlandzki: (1.1) ergens uit springen
  • niemiecki: (1.1) ausspringen
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.