wypadły (język polski)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który stracił oparcie lub umocowanie, po czym spadł i znalazł się na zewnątrz czegoś

(1.2) taki, który, wybiegłszy skądś, nagle się ukazał

(1.3) taki, który zdarzył się w określonym czasie lub miejscu

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 3. os. lm rodz. nmos czasu przesz. trybu oznajm. od wypaść

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	wypadły		wypadła	wypadłe	wypadli	wypadłe
dopełniacz	wypadłego		wypadłej	wypadłego	wypadłych
celownik	wypadłemu		wypadłej	wypadłemu	wypadłym
biernik	wypadłego	wypadły	wypadłą	wypadłe	wypadłych	wypadłe
narzędnik	wypadłym		wypadłą	wypadłym	wypadłymi
miejscownik	wypadłym		wypadłej	wypadłym	wypadłych
wołacz	wypadły		wypadła	wypadłe	wypadli	wypadłe
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) W prywatnym domu w Domaradzu […], od wypadłego z pieca centralnego ogrzewania żaru, zajęły się trociny i drewno zgromadzone w piwnicy^[1].

(1.2) — Coście za człek? — spytał pan Nachimowicz wypadłego, drżącego świadka, którego z łap swoich nie wypuszczał surowy wachmistrz^[2].

(1.3) Żądam, by w tym uniwersale jasno wyłożono o słusznym nieukontentowaniu imperatorowej z racji wypadłej na ostatnim sejmie rezolucji, mocą której używanie krzyżów i medalów wojskowych […] znowu dozwolone zostało^[3].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wypad m, wypadek m

czas. wypadać ndk., wypaść dk.

wykrz. wypad

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. wypaść + -ły

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: