trociny (język polski)
trociny (1.1)
- wymowa:
- IPA: [trɔˈʨ̑ĩnɨ], AS: [troćĩny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) drobne odpady po obróbce drewna; zob. też trociny w Wikipedii
- (1.2) przen. pot. rzecz bezwartościowa
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba mnoga mianownik trociny dopełniacz trocin celownik trocinom biernik trociny narzędnik trocinami miejscownik trocinach wołacz trociny - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) troty
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trocinkarz m, trociniak m, trocinowiec m
- przym. trocinowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sawdust
- baskijski: (1.1) zerrauts
- hiszpański: (1.1) serrín m; (1.2) bodrio m
- nowogrecki: (1.1) πριονίδι n; (1.2) πιλάφι n (κάτι ανούσιο)
- rosyjski: (1.1) опилки
- turecki: (1.1) tahta çöpü
- wilamowski: (1.1) zȧgśpyn
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.