wybitnie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [vɨˈbʲitʲɲɛ], AS: [vybʹitʹńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• -ni…
- znaczenia:
przysłówek
- (1.1) bardzo, szczególnie, niezwykle
- (1.2) w sposób wybitny, wyborny, pierwszorzędny
- odmiana:
- (1.1-2) st. wyższy wybitniej; st. najwyższy najwybitniej
- przykłady:
- (1.1) Wpół do piątej… Postawiła wodę na herbatę i poszła do łazienki. W lustrze pokazała sobie język. Była z siebie wybitnie, ale to wybitnie niezadowolona[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nadzwyczajnie, nader, nadzwyczaj, niezrównanie, wysoce, niezmiernie, niepomiernie, nieporównanie, niesłychanie, niebywale, bezgranicznie, ogromnie, wielce
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. wybitny
- rzecz. wybitność ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. wybitny + -ie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1) notably; (1.1) significantly, extremely; (1.2) eminently
- francuski: (1) notablement; (1.2) éminemment
- źródła:
- ↑ Zofia Chądzyńska, Przez ciebie, Drabie!, 1969.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.