wolant (język polski)

wolant (1.1)

wolant (1.2)

wolant (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈvɔlãnt], AS: [volãnt], zjawiska fonetyczne: nazal.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) lotn. urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości^[1]; zob. też wolant (lotnictwo) w Wikipedii

(1.2) daw. kawałek drewna lub korka pokryty skórą z powtykanymi piórkami, który podbijano rakietkami; także sama gra^[1]; zob. też wolant (sport) w Wikipedii

(1.3) daw. falbana lub suknia z falbanami noszona w Polsce w XVIII w.^[1]; zob. też wolant (moda) w Wikipedii

(1.4) hist. czterokołowy pojazd na resorach, bez budy, używany w Polsce w XIX i w pierwszej połowie XX w.^[1]; zob. też wolant (powóz) w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. woliera ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-3) franc. volant → piłka, falbana^[2]

(1.4) franc. volante → powozik < franc. voler → latać, fruwać^[2]

uwagi:

(1.2) por. badminton

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) yoke
• francuski: (1.1) manche
• japoński: (1.1) 操縦桿 (そうじゅうかん)
• niemiecki: (1.1) Steuerhorn n
• rosyjski: (1.1) штурвал m

źródła: