volant (język angielski)

dove volant (1.1)
- wymowa:
- bryt. IPA: /ˈvəʊlənt/
-
- znaczenia:
przymiotnik
volant (język czeski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) kierownica
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik volant volanty dopełniacz volantu volantů celownik volantu volantům biernik volant volanty wołacz volantu volanty miejscownik volantu volantech narzędnik volantem volanty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
volant (język francuski)

volant (2.2)
- wymowa:
- IPA: [vɔ.lɑ̃] m
- IPA: [vɔ.lɑ̃t] ż
-
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) koło zamachowe[1]
- (2.2) kierownica[1]
- odmiana:
- (1.1) lp volant m, volante ż; lm volants m, volantes ż
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. voler
- uwagi:
- źródła:
volant (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) mot. kierownica[1][2]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. volantový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.
- ↑ Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. II, P-Ž, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 489.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.