węglarz (język polski)

węglarz (1.1)

węglarz (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈvɛ̃ŋɡlaʃ], AS: [vẽŋglaš], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.• asynch. ę 

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego; zob. też węglarz (zawód) w Wikipedii

(1.2) ktoś, kto zajmuje się handlem węglem lub jego dowozem

(1.3) zob. karbonariusz

(1.4) zob. smolarz

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	węglarz	węglarze
dopełniacz	węglarza	węglarzy
celownik	węglarzowi	węglarzom
biernik	węglarza	węglarzy
narzędnik	węglarzem	węglarzami
miejscownik	węglarzu	węglarzach
wołacz	węglarzu	węglarze

przykłady:

(1.1) Raz jeden węglarz szedł do lasu wypalać węgiel i spotkał niedźwiedzia.^[1]

(1.2) Potem parowóz gwizdnie, ciągnie pociąg do Warszawy, a z wagonu węglarz zabiera węgiel na wóz i przywozi do nas.^[2]

(1.3) Podejrzewano go o kontakty z francuską tajną organizacją rewolucyjną węglarzy i (…) wtrącono do więzienia.^[3]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kurzak

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. węgiel m, węglan m, węglowiec m, węgielnica ż, węglarka ż, węglarstwo n, węgielek m, węglik m

przym. węglowy, węglanowy, węglarski

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-4) pol. węgiel + -arz

uwagi:

zob. też węglarz w Wikipedii

(1.1) por. budnik

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) coalman
• baskijski: (1.1) ikazkin; (1.2) ikazketari
• białoruski: (1.1) вугальшчык m; (1.2) вугальшчык m
• czeski: (1.1) uhlíř m
• duński: (1.1) kulsvier
• francuski: (1.1) charbonnier m
• hiszpański: (1.1) carbonero m
• kataloński: (1.1) carboner m
• niemiecki: (1.1) Köhler m
• nowogrecki: (1.1) καρβουνιάρης m; (1.2) καρβουνιάρης m
• rosyjski: (1.1) угольщик m; (1.2) угольщик m
• szwedzki: (1.1) kolare w

źródła: