węglan (język polski)
-carbonate-sample.jpg.webp)
- wymowa:
- IPA: [ˈvɛ̃ŋɡlãn], AS: [vẽŋglãn], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego; zob. też węglany w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik węglan węglany dopełniacz węglanu węglanów celownik węglanowi węglanom biernik węglan węglany narzędnik węglanem węglanami miejscownik węglanie węglanach wołacz węglanie węglany - przykłady:
- (1.1) Wiele węglanów metali bardzo słabo rozpuszcza się w wodzie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) węglan sodu / potasu / magnezu /…
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. węglowiec mrz, węglarz mos, węglarka ż, węgiel
- przym. węglanowy, węglowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. kwas węglowy + -an
- uwagi:
- zobacz też: wodorowęglan
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) carbonate
- baskijski: (1.1) karbonato
- białoruski: (1.1) карбанат m
- hiszpański: (1.1) carbonato m
- interlingua: (1.1) carbonato
- niemiecki: (1.1) Carbonat n
- rosyjski: (1.1) карбонат m, углекислая соль ż
- ukraiński: (1.1) карбонат m
- węgierski: (1.1) karbonát
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.