veni (esperanto)

morfologia:

ven•i

wymowa:

​ ​ ​ ​ ​

znaczenia:

czasownik

(1.1) przybywać

(1.2) wynikać, pochodzić

(1.3) nadchodzić

(1.4) wchodzić, współżyć, zbliżać się, o mężczyźnie uprawiającym stosunek seksualny

odmiana:

(1)

 

tempo	vortformo	aktiva participo	pasiva participo
nuna	venas	venanta	venata
pasinta	venis	veninta	venita
venonta	venos	venonta	venota
kondicionalo	venus
imperativo	venu

przykłady:

(1.1) Ŝi venis de Varsovio al Bjalistoko. → Przybyła z Warszawy do Białegostoku.

(1.2) De tio venas la bono. → Wynikło z tego dobro.

(1.3) Fine venis la tempo por ĝoji. → W końcu nadszedł czas na cieszenie się.

(1.4) Kaj li venis al Hagar, kaj ŝi gravediĝis.^[1] → I zbliżył się do Hagar, a ona zaszła w ciążę.

składnia:

(1.1) veni al + M. • veni de + M.

(1.2) veni de + M.

(1.4) veni al + M.

kolokacje:

(1.3) venis la tempo → nadszedł czas

synonimy:

(1.1) alveni

(1.2) deveni

(1.4) enveni

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. veno

czas. venigi, alveni, antaŭveni, bonveni, deveni, elveni, enveni, interveni, kunveni, postveni, reveni, traveni

związki frazeologiczne:

amaso da fianĉoj, sed la ĝusta ne venas • de tro da pano venas malsano • dum la manĝado venas apetito • ĝis la edziĝo venos resaniĝo • kiu pli frue venas, pli bonan lokon prenas • kiu pli frue venas, pli frue muelas • kiu venas plej frue, sidas plej ĝue • kiu venis post la manĝo, restas sen manĝo • kiu venis unue, muelas pli frue • multe da fianĉoj, sed la ĝusta ne venas • ne venas mont' al monto, sed homo homon renkontas • sen laboro ne venas oro

etymologia:

uwagi:

źródła: