upięknienie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) przest. sprawienie, że ktoś lub coś jest piękne
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik upięknienie upięknienia dopełniacz upięknienia upięknień celownik upięknieniu upięknieniom biernik upięknienie upięknienia narzędnik upięknieniem upięknieniami miejscownik upięknieniu upięknieniach wołacz upięknienie upięknienia - przykłady:
- (1.1) Wśród przemian i upięknień jakie Warszawa w tym okresie przechodziła, zapowiadając że ma prawo wyrość na wielkie miasto, i zająć miejsce pomiędzy europejskiemi, rozległe wybrzeża Wisły jak i ulica Rybki w niczém swéj charakterystyki nie zmieniły od wielu wieków[1]. (sic!)
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) upiększenie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. piękno n, piękność ż, pięknienie n, piękniś n, upięknianie n, upiększanie n, upiększenie n
- czas. pięknieć ndk., wypięknieć dk., upiękniać ndk., upięknić dk., upiększać ndk., upiększyć dk.
- przym. piękny, piękniutki, piękniuteńki
- przysł. pięknie, piękniutko, piękniuteńko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: upiększenie
- źródła:
- ↑ Kazimierz Władysław Wóycicki „Warszawa i jéj społeczność w początkach naszego stulecia”, Gebethner i Wolff, Redakcja Biblioteki Warszawskie, Warszawa 1875, s.254
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.