pięknieć (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ̇ʨ̑], AS: [pʹi ̯ẽŋʹḱńėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ę • i → j  ​
znaczenia:

czasownik

(1.1) stawać się piękniejszym, piękniejszą
odmiana:
(1.1) koniugacja III
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. piękny
rzecz. upięknienie n, piękno n, piękność ż, pięknienie n
przysł. pięknie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.