uniwerbizacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌũɲivɛrbʲiˈzaʦ̑ʲja], AS: [ũńiverbʹizacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jęz. zastąpienie dwóch wyrazów jednym; zob. też uniwerbizacja w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik uniwerbizacja uniwerbizacje dopełniacz uniwerbizacji uniwerbizacji / przest. uniwerbizacyj[1] celownik uniwerbizacji uniwerbizacjom biernik uniwerbizację uniwerbizacje narzędnik uniwerbizacją uniwerbizacjami miejscownik uniwerbizacji uniwerbizacjach wołacz uniwerbizacjo uniwerbizacje - przykłady:
- (1.1) Przykładem uniwerbizacji jest nazwanie Śnieżnej Góry Śnieżką a szkoły podstawowej podstawówką.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. uniwerbizacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. unum + verbum → jedno słowo[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Univerbierung ż
- źródła:
- ↑
Hasło „uniwerbizacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online. - ↑
Hasło „uniwerbizacja” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.