tympanon

tympanon (język polski)

tympanon (1.1)

tympanon (1.2)

menada z tympanonem (1.3)

wymowa:: IPA: [tɨ̃mˈpãnɔ̃n], AS: [tỹmpãnõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu; zob. też tympanon w Wikipedii

(1.2) archit. półkoliste lub ostrołukowe pole między nadprożem a łukiem portalu

(1.3) daw. muz. bębenek używany przy ceremoniach w starożytnej Grecji i Rzymie; zob. też tympanon (muzyka) w Wikipedii

(1.4) daw. techn. starożytne bębnowe koło czerpakowe do wody; zob. też tympanon (technika) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	tympanon	tympanony
dopełniacz	tympanonu	tympanonów
celownik	tympanonowi	tympanonom
biernik	tympanon	tympanony
narzędnik	tympanonem	tympanonami
miejscownik	tympanonie	tympanonach
wołacz	tympanonie	tympanony

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.2) tympanon gotycki / romański / fundacyjny

(1.3) uderzyć w tympanon

synonimy:

(1.1) tympan

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. τύμπανον → bęben < gr. τύπτω → uderzać, tłuc, bić

uwagi:

tłumaczenia:

angielski: (1.1) tympanum; (1.2) tympanum
baskijski: (1.1) tinpano; (1.2) tinpano
hiszpański: (1.1) tímpano m
niemiecki: (1.1) Tympanon n, Tympanum n; (1.2) Tympanon n, Tympanum n
rosyjski: (1.1) тимпан m; (1.2) тимпан m
włoski: (1.1) timpano m

źródła:

tympanon (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny lub nijaki

(1.1) archit. tympanon
odmiana:

rodzaj męski nieżywotny

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	tympanon	tympanony
dopełniacz	tympanonu	tympanonů
celownik	tympanonu	tympanonům
biernik	tympanon	tympanony
wołacz	tympanone	tympanony
miejscownik	tympanonu	tympanonech
narzędnik	tympanonem	tympanony

rodzaj nijaki