turma (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przest. więzienie, areszt
- (1.2) daw. wieża stanowiąca więzienie[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik turma turmy dopełniacz turmy turm celownik turmie turmom biernik turmę turmy narzędnik turmą turmami miejscownik turmie turmach wołacz turmo turmy - przykłady:
- (1.1) Jaki ja byłem głupi — mówił sobie — muszę teraz gnić w tej turmie, aż wreszcie zwierzęta co chlubiły się że mnie znają zapomną nawet imię Ropucha![2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) więzienie
- (1.2) wieża
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Turm < śwn. turn, śwn. turm < swn. torn < st.franc. < łac. turris
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: więzienie, areszt
- niemiecki: (1.2) Turm m
- źródła:
- ↑
Hasło „turma” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Kenneth Grahame, O czym szumią wierzby
turma (język uzbecki)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.