turcyzm (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈturʦ̑ɨsm̥], AS: [turcysm̦], zjawiska fonetyczne: wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka tureckiego; zob. też turcyzm w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik turcyzm turcyzmy dopełniacz turcyzmu turcyzmów celownik turcyzmowi turcyzmom biernik turcyzm turcyzmy narzędnik turcyzmem turcyzmami miejscownik turcyzmie[1] turcyzmach wołacz turcyzmie[1] turcyzmy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zapożyczenie
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Turcja ż, Turek mos, Turczynka ż, turecczyzna ż, turecki mrz
- przym. turecki, turkijski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Językoznawstwo
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) turcizmus m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.