gramatyczny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɡrãmaˈtɨʧ̑nɨ], AS: [grãmatyčny], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob. ​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący gramatyki, związany z gramatyką

(1.2) zgodny z regułami gramatyki

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	gramatyczny		gramatyczna	gramatyczne	gramatyczni	gramatyczne
dopełniacz	gramatycznego		gramatycznej	gramatycznego	gramatycznych
celownik	gramatycznemu		gramatycznej	gramatycznemu	gramatycznym
biernik	gramatycznego	gramatyczny	gramatyczną	gramatyczne	gramatycznych	gramatyczne
narzędnik	gramatycznym		gramatyczną	gramatycznym	gramatycznymi
miejscownik	gramatycznym		gramatycznej	gramatycznym	gramatycznych
wołacz	gramatyczny		gramatyczna	gramatyczne	gramatyczni	gramatyczne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Naukę łaciny rozpocznijmy od omówienia najważniejszych gramatycznych pojęć.

(1.2) Rozprawka Haliny, chociaż gramatyczna, była zupełnie niezrozumiała.

składnia:

kolokacje:

(1.1) podmiot / rodzaj / rym gramatyczny

synonimy:

antonimy:

(1.2) niegramatyczny

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. gramatyka ż, gramatyk m, gramatyczka ż, gramatyczność ż

przysł. gramatycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) grammatical; (1.2) grammatical
• arabski: (1.1) نحوي
• białoruski: (1.1) граматычны
• czeski: (1.1) gramatický
• duński: (1.1) grammatisk, grammatikalsk; (1.2) grammatisk, grammatikalsk
• esperanto: (1.1) gramatika
• francuski: (1.1) grammatical; (1.2) grammatical
• hiszpański: (1.1) gramatical, gramático; (1.2) gramatical, gramático
• jidysz: (1.1) גראַמאַטיש (gramatisz); (1.2) גראַמאַטיש (gramatisz)
• niderlandzki: (1.1) grammaticaal; (1.2) grammaticaal
• niemiecki: (1.1) grammatisch; (1.2) grammatisch
• rosyjski: (1.1) грамматический
• słowacki: (1.1) gramatický
• ukraiński: (1.1) граматичний
• włoski: (1.1) grammatico; (1.2) grammatico

źródła: