trzytomowy (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌṭʃɨtɔ̃ˈmɔvɨ], AS: [ṭšytõmovy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.• nazal.• akc. pob. ​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) składający się z trzech tomów, zawarty w trzech tomach, wydany w trzech tomach

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	trzytomowy		trzytomowa	trzytomowe	trzytomowi	trzytomowe
dopełniacz	trzytomowego		trzytomowej	trzytomowego	trzytomowych
celownik	trzytomowemu		trzytomowej	trzytomowemu	trzytomowym
biernik	trzytomowego	trzytomowy	trzytomową	trzytomowe	trzytomowych	trzytomowe
narzędnik	trzytomowym		trzytomową	trzytomowym	trzytomowymi
miejscownik	trzytomowym		trzytomowej	trzytomowym	trzytomowych
wołacz	trzytomowy		trzytomowa	trzytomowe	trzytomowi	trzytomowe
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Numizmatyk wydał przed śmiercią trzytomowe opracowanie dotyczące monet nabatejskich.

składnia:

kolokacje:

(1.1) trzytomowy słownik • trzytomowa encyklopedia • trzytomowe wydanie / dzieło

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) kilkutomowy

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. trzy + tom + -owy

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) трохтомны
• rosyjski: (1.1) трёхтомный
• słowacki: (1.1) trojzväzkový
• ukraiński: (1.1) тритомний
• włoski: (1.1) in tre volumi, di tre volumi

źródła: