trzymacz (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) coś, co podtrzymuje inną rzecz
- (2.2) herald. element udostojniający herb w postaci zwierzęcia lub figury go podtrzymującej; zob. też trzymacze heraldyczne w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trzymacz trzymacze dopełniacz trzymacza trzymaczy / trzymaczów celownik trzymaczowi trzymaczom biernik trzymacza trzymaczy / trzymaczów narzędnik trzymaczem trzymaczami miejscownik trzymaczu trzymaczach wołacz trzymaczu trzymacze - (2.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trzymacz trzymacze dopełniacz trzymacza trzymaczy / rzad. trzymaczów celownik trzymaczowi trzymaczom biernik trzymacz trzymacze narzędnik trzymaczem trzymaczami miejscownik trzymaczu trzymaczach wołacz trzymaczu trzymacze - przykłady:
- (2.2) Kangur i emu są trzymaczami herbu Australii.
- składnia:
- kolokacje:
- (2.2) trzymacz heraldyczny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trzymak mrz, trzymanie n
- czas. trzymać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. trzyma + -acz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.