trutka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈtrutka], AS: [trutka]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. pokarm zawierający substancję trującą, wykładany w celu pozbycia się szkodników
- (1.2) pot. porcja trutki (1.1)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trutka trutki dopełniacz trutki trutek celownik trutce trutkom biernik trutkę trutki narzędnik trutką trutkami miejscownik trutce trutkach wołacz trutko trutki - przykłady:
- (1.2) Wyłożyłeś tam już trutki?
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) trutka na myszy / szczury
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trujak mzw, trucizna ż, trucie n, truciciel m, trucicielka ż
- czas. truć ndk., zatruwać ndk., zatruć dk.
- przym. trujący
- ims. trujący
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.