tinta (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈtʲĩnta], AS: [tʹĩnta], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) szt. jednolite tło nałożone jasną farbą; zob. też tinta w Wikipedii
- (1.2) druk. rozrzedzona rastrem wersja zastosowanego koloru
- (1.3) gw. (Górny Śląsk) atrament[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tinta tinty dopełniacz tinty tint celownik tincie tintom biernik tintę tinty narzędnik tintą tintami miejscownik tincie tintach wołacz tinto tinty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) akwaforta z tintą • akwatinta • litografia na tincie
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: atrament
- źródła:
- ↑ Marek Szołtysek, Ilustrowany słownik gwary śląskiej, Śląskie ABC, Rybnik 1999, ISBN 83-909286-4-7.
tinta (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
tinta (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: ['tin̦.ta]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) atrament
- (1.2) barwnik, farba
- (1.3) barwa, kolor, odcień
- (1.4) czernidło (mątwy)
- odmiana:
- lm tintas
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) tinte, colorante, tintura
- (1.3) tonalidad, tono
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. tinto
- rzecz. tintero, tinto m
- związki frazeologiczne:
- tinta china → tusz
- etymologia:
- łac. tincta imiesłów bierny od łac. tingĕre → farbować
- uwagi:
- źródła:
tinta (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
tinta (język kaszubski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) atrament
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
tinta (język portugalski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) atrament
- (1.2) farba, barwnik
- (1.3) przen. ślad[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Dorota Bogutyn, Bożenna Papis, Kieszonkowy słownik portugalsko-polski, polsko-portugalski, Wiedza Powszechna, Warszawa 2003, 2007, ISBN 978-83-214-1279-5.
tinta (język węgierski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) atrament
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) tintaceruza • tintafolt • tintahal • tintaradír • tintásüveg • tintatartó
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. tintáz
- przym. tintás
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.