tercjarstwo (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rel. w Kościele katolickim: organizacja religijna, której świeccy członkowie w codziennym życiu realizują zasady jednego z zakonów, jednak bez obowiązku pozostawania w klasztorze i składania ślubów zakonnych; trzeci zakon zob. też tercjarze w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tercjarstwo tercjarstwa dopełniacz tercjarstwa tercjarstw celownik tercjarstwu tercjarstwom biernik tercjarstwo tercjarstwa narzędnik tercjarstwem tercjarstwami miejscownik tercjarstwie tercjarstwach wołacz tercjarstwo tercjarstwa - przykłady:
- (1.1) Ojciec Alojzy ciekawie opowiadał o historii polskiego tercjarstwa.
- (1.1) Za tydzień rozpocznie się kongres światowego tercjarstwa.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) należeć do tercjarstwa
- synonimy:
- (1.1) trzeci zakon
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tercjarz m, tercjarka ż, tercja ż
- przym. tercjarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. tertius[1][2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Terziario, Terziaria, www.etimo.it.
- ↑ Terzo, www.etimo.it.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.