tandeta (język polski)
- wymowa:
- IPA: [tãnˈdɛta], AS: [tãndeta], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rzecz źle wykonana, słabej jakości
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tandeta tandety dopełniacz tandety tandet celownik tandecie tandetom biernik tandetę tandety narzędnik tandetą tandetami miejscownik tandecie tandetach wołacz tandeto tandety - przykłady:
- (1.1) Jesteśmy zalewani bublami i tandetą, będzie jeszcze gorzej.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) badziew, barachło, szmelc, szajs, chłam, dziadostwo, bubel
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tandeciara ż, tandeciarz m, tandetność ż
- przym. tandetny
- przysł. tandetnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł.[1] lub niem. Tand → błyskotki, zabawki[2], drobiazgi
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) trash, rubbish
- białoruski: (1.1) дрэнь ż
- hiszpański: (1.1) baratija ż
- rosyjski: (1.1) дрянь ż
- ukraiński: (1.1) погань ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.