tandeciarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [tãnˈdɛʨ̑aʃ], AS: [tãndećaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pogard. ten, kto produkuje lub sprzedaje rzeczy złej jakości
- (1.2) daw. handlarz starzyzną
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tandeciarz tandeciarze dopełniacz tandeciarza tandeciarzy celownik tandeciarzowi tandeciarzom biernik tandeciarza tandeciarzy narzędnik tandeciarzem tandeciarzami miejscownik tandeciarzu tandeciarzach wołacz tandeciarzu tandeciarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tandeta ż, tandeciara ż, tandetność ż
- przym. tandetny
- przysł. tandetnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.