szybciutki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʃɨpʲˈʨ̑utʲci], AS: [šypʹćutʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zdrobn. od: szybki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik szybciutki szybciutka szybciutkie szybciutcy szybciutkie dopełniacz szybciutkiego szybciutkiej szybciutkiego szybciutkich celownik szybciutkiemu szybciutkiej szybciutkiemu szybciutkim biernik szybciutkiego szybciutki szybciutką szybciutkie szybciutkich szybciutkie narzędnik szybciutkim szybciutką szybciutkim szybciutkimi miejscownik szybciutkim szybciutkiej szybciutkim szybciutkich wołacz szybciutki szybciutka szybciutkie szybciutcy szybciutkie - przykłady:
- (1.1) Zgłoszeń było podobno tak wiele, że ich liczba groziła paraliżem policji, więc państwo wykazało się sprawnością legislacyjną i szybciutka nowela ustawy już obowiązuje[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. szybki, szybciuteńki
- przysł. szybko, szybciutko, szybciuteńko
- tem. słow. szybko-
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Włodzimierz ZAPART, Gazeta Krakowska, 10/03/2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.