szurać (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈʃuraʨ̑], AS: [šurać]
-
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) w aspekcie dokonanym: szurnąć → pot. rzucić coś szybko, wyrzucić coś lub kogoś (np. z pracy)
- (1.2) w aspekcie dokonanym: szurnąć → pot. uderzyć kogoś
- (1.3) poruszać czymś wydając dźwięk
- odmiana:
- aspekt dokonany: szurnąć
- przykłady:
- (1.3) Wuj (…) był zawsze prosty jak trzcina, elegancki, kroczył marszowym krokiem, witając się z paniami zamaszyście szurał nogami w wyglancowanych na błysk półbutach[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.3) szurać nogami
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. szurnięty
- rzecz. szurnięcie
- czas. szurnąć
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Zdzisław Morawski, Gdzie ten dom, gdzie ten świat, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.