elegancki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲci], AS: [elegãncʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik elegancki elegancka eleganckie eleganccy eleganckie dopełniacz eleganckiego eleganckiej eleganckiego eleganckich celownik eleganckiemu eleganckiej eleganckiemu eleganckim biernik eleganckiego elegancki elegancką eleganckie eleganckich eleganckie narzędnik eleganckim elegancką eleganckim eleganckimi miejscownik eleganckim eleganckiej eleganckim eleganckich wołacz elegancki elegancka eleganckie eleganccy eleganckie stopień wyższy elegantszy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik elegantszy elegantsza elegantsze elegantsi elegantsze dopełniacz elegantszego elegantszej elegantszego elegantszych celownik elegantszemu elegantszej elegantszemu elegantszym biernik elegantszego elegantszy elegantszą elegantsze elegantszych elegantsze narzędnik elegantszym elegantszą elegantszym elegantszymi miejscownik elegantszym elegantszej elegantszym elegantszych wołacz elegantszy elegantsza elegantsze elegantsi elegantsze stopień najwyższy najelegantszy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik najelegantszy najelegantsza najelegantsze najelegantsi najelegantsze dopełniacz najelegantszego najelegantszej najelegantszego najelegantszych celownik najelegantszemu najelegantszej najelegantszemu najelegantszym biernik najelegantszego najelegantszy najelegantszą najelegantsze najelegantszych najelegantsze narzędnik najelegantszym najelegantszą najelegantszym najelegantszymi miejscownik najelegantszym najelegantszej najelegantszym najelegantszych wołacz najelegantszy najelegantsza najelegantsze najelegantsi najelegantsze - przykłady:
- (1.1) Na gwiazdkę podarowałem ojcu pelikana i eleganckie spinki do koszul.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) elegancki styl / strój
- synonimy:
- (1.1) wytworny, szykowny, gustowny
- antonimy:
- (1.1) nieelegancki, niedbały, niechlujny
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. elegantka ż, elegancja ż, elegant m, elegancik m, eleganckość ż
- przysł. elegancko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) franc. z łac.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) elegant
- arabski: (1.1) ظريف
- białoruski: (1.1) элегантны
- bułgarski: (1.1) елегантен
- chorwacki: (1.1) elegantan
- czeski: (1.1) elegantní
- duński: (1.1) elegant
- esperanto: (1.1) eleganta, pimpa, ŝika
- francuski: (1.1) élégant
- hiszpański: (1.1) elegante
- interlingua: (1.1) elegante
- macedoński: (1.1) елегантен
- niemiecki: (1.1) elegant
- norweski (bokmål): (1.1) elegant
- norweski (nynorsk): (1.1) elegant
- nowogrecki: (1.1) κομψός
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
, 
- rosyjski: (1.1) элегантный
- słowacki: (1.1) elegantný
- szwedzki: (1.1) elegant
- ukraiński: (1.1) елега́нтний, наря́дний
- włoski: (1.1) elegante, forbito
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.