elegancko (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛlɛˈɡãnʦ̑kɔ], AS: [elegãncko], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
przysłówek sposobu
- (1.1) w sposób elegancki
- (1.2) pot. posp. super, świetnie, bez zarzutu
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Na zdjęciu wyszedłeś bardzo elegancko.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) super, ekstra, git
- antonimy:
- (1.1) nieelegancko, niedbale, niechlujnie
- (1.2) beznadziejnie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. elegancki
- rzecz. elegantka ż, eleganckość ż, elegancja ż, elegant
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) elegantly
- białoruski: (1.1) элегантна
- bułgarski: (1.1) елегантно
- francuski: (1.1) élégamment
- hiszpański: (1.1) elegantemente
- portugalski: (1.1) elegantemente
- rosyjski: (1.1) элегантно
- włoski: (1.1) di tutto punto, elegantemente
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.