szpicrut (język polski)
szpicrut (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) daw. jeźdz. krótki skórzany lub rzemienny pejcz do dyscyplinowania konia wierzchowego[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szpicrut szpicruty dopełniacz szpicrutu szpicrutów celownik szpicrutowi szpicrutom biernik szpicrut szpicruty narzędnik szpicrutem szpicrutami miejscownik szpicrucie szpicrutach wołacz szpicrucie szpicruty - przykłady:
- (1.1) Koń dostał po zadzie szpicrutem i pognał przed siebie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. szpicruta ż, szpicrutka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Spitzrute
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: szpicruta
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.