rzemienny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wykonany z rzemienia, spleciony z rzemieni
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik rzemienny rzemienna rzemienne rzemienni rzemienne dopełniacz rzemiennego rzemiennej rzemiennego rzemiennych celownik rzemiennemu rzemiennej rzemiennemu rzemiennym biernik rzemiennego rzemienny rzemienną rzemienne rzemiennych rzemienne narzędnik rzemiennym rzemienną rzemiennym rzemiennymi miejscownik rzemiennym rzemiennej rzemiennym rzemiennych wołacz rzemienny rzemienna rzemienne rzemienni rzemienne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Najczęściej karę cielesną wymierzano rózgą brzozową oraz dyscypliną wykonaną z pasków rzemiennych (…)[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) rzemienny bicz • rzemienny pasek
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rzemień m, rzemyk m, rzemyczek mrz
- związki frazeologiczne:
- jechać rzemiennym dyszlem • podróżować rzemiennym dyszlem
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) ремъчен
- źródła:
- ↑ Grażyna Pyla, Wychowawca, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.