subiekt (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈsubʲjɛkt], AS: [subʹi ̯ekt], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. sprzedawca w sklepie
- (1.2) filoz. osoba poznająca i działająca, przeciwstawiona światu zewnętrznemu będącemu przedmiotem poznania
- (1.3) st.pol. osoba
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) rzad. jęz. zob. podmiot
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik subiekt subiekci dopełniacz subiekta subiektów celownik subiektowi subiektom biernik subiekta subiektów narzędnik subiektem subiektami miejscownik subiekcie subiektach wołacz subiekcie subiekci - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik subiekt subiekty dopełniacz subiektu subiektów celownik subiektowi subiektom biernik subiekt subiekty narzędnik subiektem subiektami miejscownik subiekcie subiektach wołacz subiekcie subiekty - przykłady:
- (1.1) (…) stary subiekt istotnie był jakiś niewyraźny i swemu pryncypałowi nie patrzył w oczy[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ekspedient, sprzedawca
- (1.2) podmiot
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) prawdop. łac. subiectio → poddanie[2]
- (2.1) łac. subiectus[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) subject
- bułgarski: (1.2) субект m
- esperanto: (1.1) komizo
- ukraiński: (1.2) суб'єкт m; (2.1) суб'єкт m
- włoski: (1.1) commesso m
- źródła:
- ↑ Bolesław Prus, Lalka.
- ↑ Violetta Machnicka, Uwagi o słownictwie „Kronik” Bolesława Prusa, „Acta Universitatis Lodziensis”, „Folia Linguistica” 39/1999, s. 56.
- ↑ Tadeusz Bujnicki, Pozytywizm, WSiP, Warszawa 1989, s. 260.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.